از این بهتر نمیشه!

در حال حاضر ، نظام آموزش پزشکی عمومی ، شامل 4 دوره ی علوم پایه ، فیزیوپاتولوژی ، کارآموزی بالینی و کارورزی بالینی است.

دوره علوم پایه : دوره ی علوم پایه پزشکی 5 ترم تحصیلی است که با اتمام آن ، دانشجویان مجاز به ورود به دوره بعدی  ( فیزیوپاتولوژی) هستند و پیش از ورود به دوره ی بعدی ، امتحان جامع علوم پزشکی از تمام دانشجویان به طور سراسری و همزمان ، توسط وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی در تمام دانشگاه های علوم پزشکی به عمل می آید و قبول شدگان ، مجاز به ورود به دوره ی فیزیوپاتولوژی خواهند بود . این امتحان ، دربردارنده ی مباحث تدریس شده در دوره ی علوم پایه است.

درس های این رشته در طول تحصیل :

دروس علوم پایه ؛ بیوشیمی ، بافت شناسی ، تشریح ( نظری – عملی ) ، فیزیولوژی ( نظری – عملی ) ، ایمونولوژی ( نظری ) ، اپیدمیولوژی ، روانشناسی ، جنین شناسی ، تغذیه ، ژنتیک ، زبان تخصصی ، آسیب شناسی عمومی ، انگل شناسی ، میکروب شناسی

دوره فیزیوپاتولوژی :

این دوره شامل 31 واحد درسی است که دو ترم تحصیلی طول خواهد کشید . در پایان این دوره معدل دانشجو از دروس فیزیوپاتولوژی ، باید دست کم 12 باشد ، در غیر اینصورت دانشجو باید درس هایی را که در آنها نمره کمتر از 12 آورده است ، مجدداً بخواند . حداکثر مدت مجاز ، در مراحل اول و دوم ( علوم پایه و فیزیوپاتولوژی ) 5 سال است.

در پایان این دو دوره دانشجویانی که همه ی واحدها را با موفقیت بگذرانند ، به دوره ی کارآموزی بالینی راه می یابند . باید توجه داشت که ملاک قبولی در امتحانات این مرحله ، کسب حداقل نمره 12 از 20 است ؛ در حالی که در دروس پایه ، ملاک کسب نمره 10 از 20 می باشد.

دروس فیزیوپاتولوژی ؛ آسیب شناسی اختصاصی ، فارماکولوژی ، سیمیولوژی ، دوره های فیزیوپاتولوژی ارگان ها.

دوره کارآموزی بالینی :

دانشجویان پزشکی دراین مرحله قادر هستند تا آموخته های خود را از دروس مختلف با یافته های بالینی از بیماران بستری در بیمارستان ها تطبیق داده و با بهره گیری مناسب از روش های تشخیص آزمایشگاهی ، بیماری را تشخیص دهند و اقدامات مناسب درمانی را برای بیمار انجام دهند.

این دوره شامل 97 واحد درسی است که در چهار بخش اصلی ارائه می گردد و عمدتاً مسائل رایج در پزشکی عمومی را شامل می شود که عبارتند از داخلی ، جراحی ، زنان و کودکان . در سایر بخش ها که بخش های فرعی محسوب می شوند نیز بیماری های شایع در آنها آموزش داده می شود.

با توجه به این مطلب ، چهار رشته ی اصلی جراحی ، داخلی ، زنان و کودکان زمان بیشتری را به خود اختصاص می دهند . در دوره ی کارآموزی ، دانشجویان باید روش برخورد با بیمار ، تهیه شرح حال بیمار و نحوه ی تشخیص و درمان را فرابگیرند تا دوره ی بعدی – کارورزی – که خود تصمیم گیرنده خواهند بود ، بتوانند به کمک بیماران بشتابند و تصمیمات لازم را اتخاذ نمایند.

در دوره ی کارآموزی نمره ی قبولی در دروس عمومی و نظری 12 است و معدّل کلّ دوره کارآموزی باید بالای 14 باشد و چنانچه کمتر از 14 باشد ، باید واحدهای با نمره ی کمتر از 14 تکرار شود تا معدل کل به 14 برسد.

در پایان این دوره ، دانشجویان قبل از ورود به دوره کارورزی در امتحانی به نام امتحان جامع کارورزی شرکت می نمایند و پس از قبولی به دوره کارورزی وارد می شوند . چنانچه دانشجویی در امتحان مربوط قبول نگردد ، حداکثر 4 مرتبه می تواند در این امتحان شرکت نماید.

دروس کارآموزی بالینی ؛ بیماری های اعصاب ، بیماری های عفونی ، کارآموزی داخلی ، بیماری های جراحی ، بیماری های ارتوپدی ، کارآموزی جراحی ، تاریخ و اخلاق پزشکی ، بیماری های کودکان ، پزشکی قانونی و مسمویت ها ، فارماکولوژی بالینی ، کارآموزی گوش و حلق و بینی ، کارآموزی ارتوپدی ، بیماری های زنان و زایمان ، کارآموزی رادیولوژی ، بیماری های روانی ، کارآموزی روانپزشکی.

دوره ی کارورزی بالینی :

این دوره آخرین مرحله آموزش پزشکی است و آن را دوره انترنی نیز می گویند . این دوره 64 واحد درسی است و 18 ماه به طول می انجامد.

در دوره ی کارورزی ، دانشجویان مسئوولیت معاینه ی بیماران و تشخیص و اقدامات درمانی را در بیمارستان ها بر عهده خواهند داشت و آموخته های خود را در دوره های قبل به طور عملی انجام خواهند داد تا آماده پذیرش شغل پزشکی در جامعه شوند و بتوانند به طور مستقل به درمان بیماران بپردازند.

در پایان این دوره و قبل از فراغت از تحصیل ، کارورزان باید درس پایان نامه را که 6 واحد درسی است ، آغاز کنند.

دروس کارورزی بالینی ؛ کارورزی بخش جراحی ، کارورزی بخش چشم ، کارورزی بخش سوانح و سوختگی ، کارورزی بخش ارتوپدی ، کارورزی بخش ارولوژی ، کارورزی بخش اطفال ، کارورزی بخش بهداشت ، کارورزی بخش گوش و حلق و بینی ، کارورزی بخش داخلی ، کارورزی بخش زنان و زایمان ، کارورزی بخش اورژانس ، کارورزی بخش نفرولوژی ، کارورزی بخش پوست ، کارورزی بخش روانپزشکی.

توانایی های لازم :

تصور بسیاری از داوطلبان ورود به دانشگاه به خصوص داوطلبان علاقه مند به رشته پزشکی این است که دانشگاه مثل یک قیف برعکس است که ورود به آن مشکل و خروج از آن بسیار ساده است . در حالی که به گفته ی دانشجویان این رشته ، یک دانشجوی پزشکی باید آمادگی مطالعه ، تحقیق و پژوهش را در حد بسیار گسترده و فراگیر داشته باشد؛

یعنی اگر دانشجو بسیار کوشا و علاقه مند نباشد و تنها برای عنوان « دکتری »  وارد این رشته شده باشد ، حتی نمی تواند مدرک دکترای عمومی خود را بدست بیاورد . زیرا دوره پزشکی عمومی نسبت به رشته های دیگر طولانی تر است و در طی این مدت دانشجو باید درس های متعدد ، متنوع ، حجیم و نسبتاً پیچیده و دشواری را مطالعه کند.

موقعیت شغلی در ایران :

امروزه از گوشه و کنار می شنویم که برای فارغ التحصیلان پزشکی بازار کار مناسبی وجود ندارد . در حالی که هنوز در بسیاری از شهر های کوچک و مناطق محروم با کمبود پزشک مواجه هستیم.

از سوی دیگر فارغ التحصیل پزشکی حتماً نباید در مطب بنشیند و نسخه بنویسد ، بلکه در زمینه پزشکی شغل های مختلفی هست که می توان انجام داد.

برای مثال زمینه های تحقیقی بسیاری در این رشته وجود دارد . اما متأسفانه تعداد فارغ التحصیلانی که مایلند در این زمینه کار کنند ، بسیار انگشت شمار است.

خبرنامه دانشجویان ایران