چهارشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۷ - 19 Dec 2018
تاریخ انتشار :
يکشنبه ۶ تير ۱۳۹۵ / ۱۵:۲۸
کد مطلب: 37504
۲
۳

رشته روانشناسی بالینی به وزارت بهداشت واگذار شد

رشته روانشناسی بالینی به وزارت بهداشت واگذار شد

به گزارش میگنا دكترحمید رضا پور اعتماد در گفتگو با خبرنگار مهر در واکنش به واگذاری رشته روانشناسی بالینی از وزارت علوم تحقیقات و فناوری به وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی گفت: اخیرا وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نامه ای به رئیس جمهور نوشته و با استناد به اینکه وزارت بهداشت متولی خدمات سلامت است، خواسته که تمام رشته هایی که به نحوی درگیر فعالیت های بالینی هستند، از جمله روانشناسی بالینی، خانواده درمانی و تعداد زیادی رشته دیگر به این وزارتخانه منتقل شوند.

وی ادامه داد: من فکر می کنم چندین نکته دراینجا لحاظ نشده است، اول اینکه وزارت بهداشت متولی سلامت بوده و این بدین معنی نیست که مجری سلامت است، بله وزارت بهداشت باید نقش سامان دهنده و سازمان دهنده را داشته باشد، اما متاسفانه وزارت بهداشت تا این لحظه نتوانسته این کار را انجام دهد. حتی در مورد مسایل ساده تر از مشکلات روانی اجتماعی مانند اعتیاد و پزشک خانواده نیز موفق عمل نکرده است.

عضو هیات علمی پژوهشکده علوم شناختی افزود: حال چگونه است که وزات بهداشت در یک زمان تصمیم دارد مساله روانشناسی بالینی و تعداد زیادی از رشته های کاربردی دیگر را که در درمان فعالیت دارند ساماندهی کند.  

وی ادامه داد: بخش اعظم رشته های مشاوره و خانواده درمانی یعنی حدود ۹۷ و ۹۹ درصد در بخش وزارت علوم هستند و وزارت بهداشت سازمانی ندارد که بخواهد این افراد را به وزارت بهداشت منتقل کرده و تربیت کند.

پور اعتماد ادامه داد: وزارت بهداشت مگر چند نفر PHDمتخصص روانشناسی دارد که بخواهند متخصص روانشناسی تربیت کنند؟ تعداد انگشت شماری از روانپزشکان  هستند که در حیطه علوم اعصاب PHD دارند در واقع مثل این است که شما بخواهید کسی را مجتهد کنی ولی خودت نباشی.

وی افزود: فرض براین است که این افراد به وزارت بهداشت منتقل شوند، آیا امر ساماندهی بیماران روانی یا مشکلات روانی هموار می شود؟ خیلی تاسف آور است که وزارت بهداشت تا این لحظه صبر کرده تا وزارت علوم رشته ها و موسسات راهکارهایی را که برای ساماندهی وضعیت روانی اجتماعی است، ایجاد کرده و وزارت بهداشت یکباره از خواب بیدار شده و می گوید این کار، کار من بوده و من باید انجام دهم.

عضو هیات علمی پژوهشکده علوم شناختی افزود: در جلسات کارشناسی که قاعدتا باید جلساتی برگزار شده باشد، روانشناسان وزارت علوم حضور نداشته و آنها نادیده گرفته شده اند. وزارت بهداشت با چند نفر جلسه تشکیل داده و همفکری کرده است که این کار درست است یا خیر؟

پور اعتماد افزود: نکته مهم دیگر اینکه وزارت بهداشت باتوجه به نحوه آموزشی که دارد عمدتا رویکرد آن جسمی است. بنابراین توانایی ساماندهی مشکلات روانی اجتماعی را ندارد. بحث بسیار مهمی که کشور ما با آن دست به گریبان است مشکلات روانی اجتماعی است که باید در یک سازمان فرا وزارتی دیده شود چون نگاه تنگ وزارت بهداشت واقعا امکان فرصت همکاری را گرفته است.

وی افزود: نکته دیگر اینکه در چند سال گذشته حتی در مورد مشکلات جسمی و مشکلات مرزی، مشکلاتی که در مرز کارهای روانی جسمی هستند، مانند اعتیاد، وزارت بهداشت برنامه هایی تدوین و اجرا کرده و خود نیز آن ارزیابی کرده یعنی برنامه ریز و مجری ارزیابی خود وزارت بهداشت بوده، این اصلا درست نیست این کار باید توسط یک موسسه بیرونی و با همکاری اساتید و کارشناسان وزارت علوم صورت گیرد.

پور اعتماد افزود: بهترین سندی که ما داریم این است که اقدامات وزارت بهداشت نه تنها در زمینه مسایل جسمی، در زمینه مسایلی مانند ایدز، مسایل مرزی روانی جسمی مثل اعتیاد موفقیت آمیز نبوده، حال چگونه وزارت بهداشت روی مساله بسیار مهمی مانند روانشناسی بالینی دست گذاشته است.

وی افزود: همچنین متولی آن را همکارانی قرار خواهد داد که حداقل دورهای آموزشی را در زمینه روانشناسی دیده اند، متاسفانه رئیس جمهور نیز با عجله  ۱۹ خرداد این درخواست را تایید و ابلاغ کرده که اقدام بدون تفکر بوده است.

وی تاکید کرد: سیاستی که سال گذشته وزارت بهداشت آن را شروع کرد منجر به وقوع این اتفاقات شد، اول اینکه روانشناسان از فعالیت بالینی مستقل محروم شدند و این نه سابقه تاریخی دارد و نه مبنای منطقی و علمی.

پور اعتماد افزود: دود این مساله به چشم مردم خواهد رفت،  چون همان خدماتی که مردم می توانستند با هزینه پایین تر تامین کنند اکنون برای آنها گران تر تمام می شود.

پور اعتماد افزود: استدال دیگر وزیر بهداشت این بوده که دانشجویان در وزارت علوم تا حدود زیادی نظری تربیت می شوند که این اصلا درست نیست، من دانشجویان زیادی را می شناسم که در تهران از قدیم الایام در مراکز مشاره روان درمانی آموزش می دیدند.

وی افزود: آمارها می گوید چیزی حدود ۳۰ درصد مردم ایران از مشکلات روانی رنج می برند، سوال اینجاست که چند درصد این افراد نیاز به بیمارستان پیدا می کنند که دانشجویان در بیمارستان آموزش ببیند.

عضو هیات علمی پژوهشکده علوم شناختی افزود: اولین مرکز اوتیسم دانشگاهی در ایران در سال ۱۳۸۳ توسط یک دانشگاه وابسته به وزارت علوم ایجاد شد، آن زمان وزارت بهداشت به این فکر هم نمی کرد ولی اکنون سند ملی اوتیسم می نویسند که این عملکرد نوعی رانت خواری است.

وی یادآورشد: من گمان می کنم این ها به خاطر نوعی تنگ نظری، تفکر محدود و همه چیز خواه است که باید در مملکت ما تعدیل شود.

نام شما

آدرس ايميل شما
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود
  • نظرات پس از تأیید مدير حداكثر ظرف 24 ساعت آينده منتشر می‌شود

رلاب
United Arab Emirates
روانشناسی بالینی نباید به وزارت بهداشت واگذار گردد.چه سلامت روحی در نظر باشد چه سلامت جسمی هر دو در حیطه روانشناسی است چه بالینی چه تربیتی و چه عمومی.
داود
Romania
البته به نظر من زبادی فرقی به حال وضعیت روانشاسی و روانشناسان مملکت نمیکند چرا که هنوز علم روانشناسی اونطور که باید در جامعه جا نه افتاده و نگاه ها به علم روانشاسی سطحی و کوته نظرانه است و نمونه آن مراکز مشاوره خالی و فوق لیسانس ها و دکتری های بیکار در این رشته می باشد
مونا
Iran, Islamic Republic of
با عذر خواهی فراوان از وزیر بهداشت فکر میکنم با انتقال روانشناسی وخانواده درمانی اول به افزایش آمار طلاق وسپس مراکزی برای نگهداری افراد افسرده تر وازلین بیماری روانی بفرمایند وقتی مشاوره در شهرستانها در دفاتر پزشکان ساعتی170 تا250 هزارتومان است چگونه افراد مشکلات خود را با این هزینه های گزاف حل کنند وهمين حالا گروه زیادی از دکترهایی اعصاب وروان ومغز واعصاب حتی پیشنهاد رفتن به مشاوره در مراکز روانشناسی را به بیماران میدهند زیرا نه وقت دارند نه تجربه مشاوره خانواده حالا نوبتی روانشناسان تراز اول کشور است که به ریاست محترم جمهوری نامه بدهند تا اینکه اين همه فارغ التحصيل روانشناسی فکر نکنند آموزش عالی آنها را سالها بی دلیل فقط سرگرم کرده است
زیرآب‌زن نباشیم!
دانش آموز کرمانشاهی نفر اول مسابقه جهانی ریاضی شد
خادمیاران روان شناسی و مشاوره در همه استان‌های کشور فعال می‌شود
عنوان پژوهشگر برتر کشور به دکتر فرزین رضاعی رسید
در نهان به آنان دل می بندیم ؛ که دوستمان ندارند و در آشکار از آنان که دوستمان دارند غافلیم شاید این است دلیل تنهایی ما... دکتر علی شریعتی