جمعه ۲۹ شهريور ۱۳۹۸ - 20 Sep 2019
تاریخ انتشار :
شنبه ۳ شهريور ۱۳۹۷ / ۲۳:۳۱
کد مطلب: 45201
۱
جای خالی حمایت‌های بیمه‌‌ای از بیماران دارای اختلالات روانی

1600روانپزشک برای 24درصد اختلالات روانی

1600روانپزشک برای 24درصد اختلالات روانی
بیمار دارای اختلالات روانی، آن از خود بیخود شده‌‌ای نیست که هر آن امکان دارد فریاد بزند و روزگار را برهم زند. اختلال روانی می‌تواند از اضطراب شب امتحان یک کودک شروع شود و با غم نامعلوم و محو یک جوان ادامه یابد، می‌تواند در شب‌های زن میانسالی وارد شود که هنوز نمی‌داند آینده چه شکلی است، برود برسد به پیرمردی که در خانه نشسته و نمی‌خواهد بازنشستگی را باور کند.

اینطور است که به گفته مسئولان سلامت جامعه ۲۴ درصد از افراد جامعه به نوعی از اختلالات روانی گرفتارند و از میان آنها تعداد محدودی نیاز به مراقبت بیشتر در بیمارستان دارند. اینطور است که به گفته مسئولان سلامت جامعه 24 درصد از افراد جامعه به نوعی از اختلالات روانی گرفتارند و از میان آنها تعداد محدودی نیاز به مراقبت بیشتر در بیمارستان دارند.
 
 آخرین آمارها حکایت از شیوع 24درصدی اختلالات روانپزشکی در جامعه دارد یعنی از هر 4 نفر یک نفر دچار این نوع اختلالات است.

اختلالات خفیف شامل استرس، اضطراب و وسواس، شیوع فراوانی دارد و به گفته مریم رسولی روانپزشک، شناسایی بموقع آن می تواند از بروز اختلالات بزرگ تر و پیچیده تر در آینده جلوگیری کند. این اختلالات می تواند مناسبات افراد را در زندگی تغییر دهد و عملکرد روزانه شان را تضعیف کند. درصد کمی از این 24درصد یا دقیق تر 23.

6درصد در کشور نیاز به بستری شدن به مدت محدود در بیمارستان های روانی دارند ولی تعداد تخت های بیمارستانی اگرچه با روندی بسیار کند رو به افزایش است، کفاف بیماران را نمی دهد.

طبق یک قرار نانوشته بین ایرانی ها، دچار شدن به یک اختلال روانی هر چند خفیف بار روانی برای بیمار و اطرافیان وی دارد، به همین دلیل حتی کارشناسان این حوزه نیز با احتیاط در مورد آن صحبت می کنند.

مهدی شادنوش، رییس مرکز مدیریت پیوند و امور بیماری های وزارت بهداشت، در این باره به همشهری گفت: مسئله روانپزشکی و نقش مشاوران روانشناسی، برای مردم به خوبی تبیین نشده است و هنوز خانواده ها به صورت ترسناکی به آن نگاه می کنند. پرداختن به این موضوع نباید در خانواده ها باعث ایجاد نگرانی شود.

اختلالات روانی طیف گسترده ای دارد و آمار 24درصدی که بارها به آن اشاره شده، به معنای پیچیدگی شرایط سلامت روانی افراد نیست.
اما از این 24درصد حدود یک درصد نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارند. اغلب آنها نیز اختلالات افسردگی و سوءمصرف مواد مخدر و اختلالات هیجان شخصیتی دارند.

بیماران سایکوتیک که در شرایط مزمن و حاد هستند نیاز به بستری شدن دارند.

او در مورد استاندارد تعداد تخت در کشور گفت: براساس استاندارد های جهانی به ازای هر 10هزار نفر یک تخت روانپزشکی وجود دارد.
متوسط روز- بستری برای هر بیمار نیز بین 3 تا 8 هفته است.

این تخت ها بسیار هزینه بر هستند و هزینه زیادی به بیمارستان ها تحمیل می کنند. تخت هایی که تا سال 94در کشور وجود داشت حدود 9هزار تخت بود که در پایان سال 96 به 10هزار و500 تخت افزایش یافته است.

با توجه به محدودیت های بودجه ای، عقب ماندگی در تأمین تعداد تخت های بیمارستانی در این بخش وجود دارد که درصورت تأمین اعتبار قابل افزایش است.

استاندارد و چشم انداز مورد نظر وزارت بهداشت با توجه به جمعیت کشور حدود 16هزار عدد تخت است.
او با اشاره به اینکه کمبود ارائه خدمات روانپزشکی در کشور وجود ندارد، گفت: حدود 1600روانپزشک در کشور وجود دارد ولی توزیع جغرافیایی آنها متعادل نیست.
آنها بیشتر در شهر های بزرگ اشتغال دارند.
عموما روانپزشکان نیز پس از گذراندن دوره طرحشان خود محل کارشان را انتخاب می کنند.
برای رسیدن به نقطه مطلوب باید برنامه ریزی بیشتری صورت بگیرد.
مسئله فقط تخت نیستمهجوری بیماران مبتلا به اختلالات روانی همگی خود خواسته نیست.
قوانین حمایتی نیز آنها را در بخش های بیمه ای تنها گذاشته است.

وحید شریعت روانپزشک و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران و رییس هیأت مدیره با اشاره به اختلالاتی که منجر به بستری شدن بیمار روانی می شود، گفت: عمدتا کسانی نیاز به بستری پیدا می کنند که همکاری خوبی با درمان ندارند و بیماری شدیدی دارند یا دچار وضعیت حاد و شدیدی شدند که ممکن است برای خود و دیگران خطرناک باشند.

با توجه به اینکه مدت زمان بستری این بیماران کوتاه نیست و ممکن است از چند هفته تا چند ماه طول بکشد، مسئله کمبود تخت بیشتر خود را نشان می دهد.

قطعا در این شرایط وقتی کسی نیازمند دریافت خدمات بستری باشد و امکان نگهداری از او در خانه وجود نداشته باشد، هم بیمار و هم خانواده او در شرایط اضطرار و سختی قرار می گیرند.

وی گفت: استاندارد کشور ها برای دسترسی به تخت های بیمارستان های روانی متفاوت است. براساس استاندارد های مرکز حمایت یابی سلامت در آمریکا باید به ازای 100هزار نفر 40تا 60تخت وجود داشته باشد. اگر این استاندارد را درنظر بگیریم، ایران حدود 30هزار تخت کم دارد. اما اگر میانگین های جهانی سازمان جهانی بهداشت را درنظر بگیریم، به ازای هر 100هزار نفر 17. 5تخت وجود دارد.

رییس هیأت مدیره انجمن ارتقای بهداشت روان، حمایت از بیماران مبتلا به اختلالات روانی را پس از ترخیص عامل کاهش هزینه ها دانست و گفت: اگر ما خدمات جامع نگر و یا خدمات پس از ترخیص داشته باشیم، نیاز به بستری در درازمدت کاهش می یابد.

این خدمات عمدتا در کشور های توسعه یافته از نظر درمان به کسانی که اختلالات شدید منجر به بستری شدن دارند ارائه می شود.

این خدمات باعث می شود، درمان این افراد قطع نشود و بموقع به پزشک مراجعه کنند؛ در نتیجه میزان بستری و عود بیماری به طور چشمگیری کمتر می شود. در مجموع هزینه ها بسیار کاهش می یابد.

اگرچه برنامه هایی در این زمینه در وزارت بهداشت شروع شده است، اما هنوز راه بسیاری در پیش داریم.

بخش عمده ای از تعداد تخت هایی که در کشور وجود دارد مربوط به بخش خصوصی است و با توجه به گران بودن خدمات و بد عمل کردن بیمه های تکمیلی در این زمینه مشکلات بیشتر شده است. محدودیت های قانونی نیز در این زمینه مزید بر علت شده است.

در جایی از قانون بیمه ها ذکر شده است که جنون شامل بیمه تکمیلی نمی شود و این باعث شده که خیلی از کسانی که گرفتار بیماری های شدید روانی می شوند نتوانند از بیمه تکمیلی استفاده کنند. من نمی دانم که این مصوبه به چه دلیل تصویب شده است.

کافی است در پرونده کسی در بیمارستان درج شود که به علت خودکشی بستری شده است و معمولا کسی دست به این کار می زند که در اوج درگیری با بیماری روانی است و اختلالی است که نیاز به درمان فوری دارد. متأسفانه این افراد نمی توانند از بیمه تکمیلی استفاده کند.

همچنین کسانی که بیماری اسکیزوفرنی یا بیماری دوقطبی دارند محروم از خدمات بیمه هستند و اگر به بیمارستان خصوصی مراجعه کنند باید هزینه سنگینی متحمل شوند.

بیمه های پایه نیز اگر اختلال روانی ایجاد شده به دلیل مصرف مواد مخدر باشد با هزینه های آزاد بیمار را پذیرش می کنند.
عملکرد بیمه ها به گفته دکتر علی اسدی، معاون دفتر سلامت روانی اجتماعی و اعتیاد وزارت بهداشت بهبود یافته ولی همچنان ضعیف است.

او گفت: بیمه های تکمیلی متأسفانه خدمات روانپزشکی را حمایت نمی کنند و ما نیز چالش زیادی با آنها داشته و داریم.

برخورد سایر بیمه ها نیز در طرح تحول کمی بهتر شد و خدماتی مثل گروه درمانی و خانواده درمانی را تحت پوشش قرار دادند.
ضریب k روانپزشکی در بخش عمومی که ارتباط با ویزیت آنها دارد کمی نسبت به قبل افزایش پیدا کرد اما خلأ بیمه ها در بخش خصوصی بسیار مشهود است.

کمبود متخصص روان
دکتر علی اسدی، معاون دفتر سلامت روانی اجتماعی و اعتیاد وزارت بهداشت در مورد ضرورت دسترسی افراد جامعه به متخصصان روان به همشهری گفت: باتوجه به درصد قابل توجه شیوع اختلالات روانپزشکی در کشور طبیعتا به نیرو هایی که در حوزه سلامت روان فعالیت می کنند، بیشتر نیاز داریم.

1600روانپزشک پاسخگو نیست و غالبا در شهر های بزرگ در دسترس هستند.
روانشناسانی که در حوزه سلامت روان در بخش دولتی کار می کنند نیز عمدتا در مراکز وابسته به بهزیستی یا وزارت بهداشت مشغول به کار هستند. این تعداد نسبت به میزان مورد نیاز پاسخگو نیست. در حوزه وزارت بهداشت پس از سال 92حدود 1600 روانشناس به تیم بهداشت مناطق اضافه شدند.

این رقم زمانی چشمگیر است که بدانید تا پیش از آن فقط 400 متخصص روانشناسی در دانشگاه ها و مراکز بهداشت حضور داشتند.

وی با اشاره به اینکه این تعداد نسبت به نیازی که افراد جامعه به این متخصصان دارند کم است گفت: حضور این افراد فقط برای درمان اختلالات نیست، بخش عمده عملکرد آنها مربوط به پیشگیری از بروز اختلالات روانی می شود.

کارشناسان سلامت روان به شکلی که وزارت بهداشت برنامه ریزی کرده است، پراکندگی مناسب تری نسبت به روانپزشکان دارند. این افراد در دورافتاده ترین نقاط کشور و شهر هایی که بالای 20هزار نفر جمعیت دارند، در مراکز خدمات جامع سلامت، مشغول به فعالیت هست.

دسترسی به متخصص روانشناس بالینی که بیش از 95درصد آنها فوق لیسانس این رشته را دارند، راحت تر شده است. این افراد علاوه بر دوره های آموزشی 150ساعت آموزش متناسب با شرح وظایف شان دیده اند.

هم اکنون به ازای هر 40 تا 50هزار نفر یک نیرو به کار گرفته شده است که با توجه به منابع و ساختار ها در وزارت بهداشت در نوع خود حرکت بزرگی به حساب می آید اما واقعیت این است که اگر بخواهیم این سیستم کامل شود باید نیروی انسانی حداقل دو برابر شود.

این نیروها در این شهرها و مراکز عمدتا برای آموزش سلامت روان و پیشگیری های اختلالات روانی در دسترس مردم هستند آنها براساس پروتکل های درمانی مداخلات تخصصی برای بیماران روانپزشکی، مشاوره خانواده، کنترل خشونت خانگی، کودک آزاری، معتادان و... می کنند.

بیماران پس از غربالگری اولیه در مسیر درمان و پیشگیری از بروز اختلالات قرار می گیرند.

تعداد نیروهای تخصصی روان با توجه به بار مشکلات اعتیاد و اختلالات روان در کشور نسبت به وضعیت کشور کم است ولی شرایط رو به بهبود است.

او تأکید کرد که هم اکنون نیاز به ساماندهی نیرو های روانپزشکی و پراکندگی متعادل آنها در کشور وجود دارد و گفت: روانپزشکان متخصص نیز مانند سایر پزشکان نیاز به فراهم بودن شرایط مالی و زندگی مناسب در مناطق دور افتاده دارند. در این صورت است که می توان آنها را برای رفتن به این مناطق ترغیب کرد.

روانپزشکان بیشتر در زمینه درمان کار می کنند و روانشناسان در حوزه بهداشت.
بیمارانی که طی غربالگری با کمک پزشک عمومی و روانشناس بهبودی ای در شرایط روانی شان ایجاد نشود، به روانپزشک ارجاع داده می شوند.

او با اشاره به اینکه رویکرد وزارت بهداشت عمدتا ایجاد مراکز روانپزشکی تک تخصصی نیست گفت: براساس سطح بندی بیمارستان ها و تخت های بیمارستانی که سال 95انجام شده است، اعلام شد که برای وضعیت موجود به 16هزار تخت نیاز داریم.

پس از اجرای طرح تحول حدود 1200تخت روانپزشکی به ظرفیت کشور اضافه شد.

نکته اینجاست که عمده این تخت ها در بیمارستان های عمومی و نه در بیمارستان های تخصصی اضافه شد.
دلیل آن نیز پیشگیری از انگ اجتماعی بیمارستان روانی بود.
این تخت ها در مناطق محرومی به بیمارستان ها اضافه شد که اصلا بخش و تخت روانپزشکی نداشت.
همچنین این تخت ها از طریق تغییر کاربری به مجموعه بیمارستان ها اضافه شد.
آنها تخت های بلااستفاده ای بودند.
این تخت ها با هزینه کمی به تخت های روانپزشکی تغییر کاربری داده شد.

هم اکنون مجموعا حدود 10200تخت روانپزشکی در بخش دولتی و خصوصی و نیمه دولتی داریم ولی باز به حدود 6هزار تخت نیاز داریم.
ساخت بیمارستان تک تخصصی هم بار مالی بالایی دارد و هم وزارت بهداشت می خواهد انگ بیمار روانی را از بین ببرد.
 
مرجع : همشهری
نام شما

آدرس ايميل شما
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود
  • نظرات پس از تأیید مدير حداكثر ظرف 24 ساعت آينده منتشر می‌شود

ترم اولی‌ها چگونه باید وارد دانشگاه شوند؟
با این رفتار‌ها فریاد می‌زنید که آدم خوبی نیستید
ضرورت پوشش بیمه‌ای خدمات روان‌شناسی چیست؟
50 درصد «ام آر آی» های تجویزی غیرضروری است
موفقیت هایی که نصیب افراد صبور می شود،همان فرصت هایی است که توسط افراد عجوا رها می شود