سه شنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۶ - 21 Nov 2017
میگنا : معلم یک گنجینه‌ ناب است
تاریخ انتشار :
دوشنبه ۳۱ خرداد ۱۳۸۹ / ۱۲:۰۷ -
21 Jun 2010
کد مطلب: 462
۱
۲۲

اُوتيسم چيست ؟ و روش هاي درماني آن

اُوتيسم چيست ؟ و روش هاي درماني آن
اوتيسم طيفي از اختلالات است. در اصطلاح کلي، به اين معني است که فرد مي تواند داراي  يک اتيسم خفيف يا خيلي شديد باشد. در بالاترين انتهاي طيف سندرم آسپرگر وجود دارد، که بعضي از اوقات سندرم پروفسور کوچک ناميده مي شود. پايين ترين انتهاي طيف اغلب اتيسم کلاسيک ناميده مي شود که معمولا همراه با عقب ماندگي ذهني است. در بين اين طيف انواع اختلالات نافذ رشد شامل سندرم رت  اختلال فروپاشنده دوران کودکي، اختلال نافذ رشدغير اختصاصي (NOS-PDD)   وجود دارد.  

اُوتيسم چيست ؟
اُوتيسم اختلال رشد ذهني پيچيده اي مي باشد كه معمولا در 3 سال اول زندگي شخص ممكن است بروز كند . به نظر مي رسد كه يك اختلال در سيستم عصبي كه باعث عدم عملكرد صحيح مغز مي شود در ايجاد اين بيماري مؤثر مي باشد .
اين اختلال در بيماران اُوتيستيك باعث مي شود كه مغز نتواند در زمينه رفتارهاي اجتماعي و مهارتهاي ارتباطي به درستي عمل كند . كودكان و بزرگسالان اُتيستيك در زمينه ارتباط كلامي و غير كلامي ‍، رفتارهاي اجتماعي ، فعاليتهاي سرگرم كننده و بازي داراي مشكل مي باشند .
اُوتيسم يكي از پنج بيماري مي باشد كه در مجموع به آنها “ اختلالات نافذ رشد“ يا به اختصار “پي دي دي “ مي گويند . اين پنج بيماري عبارتند از : اُتيسم ‌، اختلال آسپرگر ، اختلال عدم تمركز دوران كودكي ، اختلال رِت ، و اختلالات نافذ رشد كه با معيارهاي بيماري هاي ذكر شده مطابقت ندارند .
هر كدام از اين بيماريها داراي معيارهاي شناخت خاص خود هستند كه توسط انجمن روانشناسي آمريكا مشخص شده اند . در بيماري هاي طيف پي دي دي ، اُوتيسم بيشترين تعداد را دارا مي باشد كه تقريبا بين 2 تا 6 كودك از هر 1000 كودك به آن دچار مي شوند ( به نقل از مركز كنترل و پيشگيري بيماريها در آمريكا سال 2001 ) . اين بدين معنا است كه در كشوري مانند ايران با جمعيت حدود 70 ميليون نفر احتمال مي رود حدود 280 هزار بيمار اُوتيستيك وجود داشته باشند و فراموش نكنيد كه اين تعداد هر روز در حال رشد مي باشد .
طبق مطالعات انجام شده توسط وزارت آموزش و ساير سازمان هاي دولتي آمريكا ، اُوتيسم در اين كشور با نرخ رشدي برابر با 10 تا 17 درصد در حال ازدياد است . در ساير كشورها نيز مانند كشور ما اين بيماري در حال رشد نگران كننده اي است كه متأسفانه حركت جدي از طرف سازمانهاي مسئول در جهت شناساندن اين بيماري به جامعه و موارد لازم انجام نشده است .
اُوتيسم در سراسر دنيا ديده ميشود و فقط در پسران بيشتر از دخترها مشاهده شده است . به عبارت ديگر نژاد ، مكان زندگي ، ميزان سواد ، وضعيت مالي ، نوع اعتقاد ، شيوه زندگي ، و ... هيچكدام تأثيري در شانس بروز اُوتيسم ندارند.
نشانه هاي عمومي بيماري اُوتيسم : از زماني كه آگاهي عمومي در باره اين اختلال شروع به افزايش كرد ( براي اولين بار دكتر لئو كانر در سال 1943 اين بيماري را به صورت علمي توضيح داد ) ، بيشتر افراد حتي بعضي ازمتخصصين پزشكي و آموزشي هنوز درك درستي از نحوه تأثير گذاري اين اختلال بر افراد ندارند و از چگونگي برخورد و درمان اين افراد دانش كافي ندارند .
به عبارت ساده تري ميتوان گفت در ميان اين بيماران مي توان افرادي را مشاهده كرد كه تماس چشمي ، رفتار خوب اجتماعي و بعضي از فاكتورهائي را كه در كودكان اُوتيستيك مشاهده نمي شود ، داشته باشند ولي در عين حال در ساير فاكتورها با كودكان سالم فرق داشته باشند . به همين دليل تشخيص و تعيين روش درمان و نيز بررسي پيشرفت و مشخص كردن مراحل درمان نيازمند افراد متخصص با دانش كافي مي باشد .
اُوتيسم را مي توان يك بيماري با طيف گسترده معرفي كرد . اين بيماري ميتواند نشانه هاي فراواني داشته باشد كه توسط اين نشانه ها اُوتيسم را مي توان از درجات خفيف تا شديد درجه بندي كرد .
اگرچه اُوتيسم رامي توان توسط يك سري از رفتارها تشخيص داد ولي افراد اُوتيستيك مي توانند تركيبي از اين رفتارها را داشته باشند و الزاماً نبايد رفتارهاي اختلالي تعيين شده را به صورت يكجا از خود نشان بدهند . ممكن است دو كودك كه يك تشخيص براي آنها داده شده است ، از نظر رفتاري با هم تفاوت نشان بدهند و از نظر مهارت ها نيز با هم تفاوت داشته باشند .
ممكن است والدين كلمات متفاوتي را در رابطه با بيماري اين كودكان بشنوند مانند شبه اُوتيسم ، متمايل به اُوتيسم ، طيف اُوتيسم ،اُوتيسم با عملكرد بالا و پائين ، با توانائي بالا و پائين . والدين بايد توجه داشته باشند كه مهمتر از عنوان بيماري ، پرداختن به درمان آن است . بايد در نظر داشت كه اين كودكان با درمان مناسب و به موقع مي توانند مطالب را بياموزند ، رفتارهاي درست را از خود نشان داده و در آينده مانند افراد عادي زندگي كنند . اما بدست آوردن اين اهداف مستلزم درمان به موقع و درست ، تحمل مشكلات و سختي هاي مربوط به اين درمان است .
هر شخص اُوتيستيك مانند بقيه افراد جامعه داراي شخصيت مختص به خود است و مانند تمامي افراد خصوصيات خاصي را دارا مي باشد .بعضي از اين كودكان ممكن است كه از نظر گفتاري تأخير كمي داشته و بتوانند با كمي كمك، ارتباط كلامي مناسبي را با ديگران بر قرار كنند ولي همين كودكان ممكن است از نظر ارتباطات اجتماعي رفتار مناسبي را از خود نشان ندهند . گاهي اين كودكان براي شروع صحبت و تبادل كلامي ممكن است مشكل داشته باشند . افراد اوتيستيك معمولا در مكالمات ، يكطرفه رفتار مي كنند يعني فقط در رابطه با چيزي كه خود علاقه دارند صحبت مي كنند و از صحبتهاي طرف دوم چيزي نمي فهمند . در بعضي از اين كودكان خشونت و خود آزاري نيز مشاهده مي شود .
در افراد اُوتيستيك ممكن است رفتارهاي زير نيز بروز كند :
1- اصرار بر يكنواختي و مقاومت در برابر تغييرات.
2-در بيان نياز هاي خود دچار مشكل هستندو به جاي استفاده از كلمات از اَداها و اشاره استفاده مي كنند .
3-تكرار كلمات ،خنده نابجا ، گريه بي مورد ، نشان دادن استرس و نگراني بي علت .
4-ترجيح مي دهند كه تنها باشند.
5-پرخاشگري
6-به سختي با ديگران رابطه برقرار مي كنند .
7-دوست ندارند كه كسي را بغل كنند و يا اينكه كسي آنها را بغل كند .
8-تماس چشمي ندارند و يا اينكه بسيار كم است .
9-با روشهاي معمول آموزشي نمي توانند چيزي بياموزند.
10-بازي هاي غير عادي انجام مي دهند.
11- اشياء در حال چرخش را دوست دارند و خود نيز سعي مي كنند اشياء را به حالت چرخش در بياورند .
12-دلبستگي غير عادي به بعضي از اشياء پيدا مي كنند .
13-از نظر احساس درد حساسيت بالاتر و يا پائين تري نسبت به افراد عادي دارند .
14-ظاهراً از چيزي نمي ترسند .
15-از نظر فعاليت هاي فيزيكي ، فعاليت زيادتر و يا كمتري نسبت به كودكان سالم دارند .
16-حركات بدني آنها به صورت نرم و عادي نيست .
17-اگرچه آزمايشات شنوائي بر روي آنها سالم بودن شنوائي آنها را ثابت مي كند اما در برابر نام خود و دستورات كلامي خود را بي تفاوت نشان مي دهند .

براي بيشتر ما واضح است كه مجموع حواس پنجگانه به ما كمك مي كنند تا بدانيم كه چه چيزهائي را تجربه مي كنيم . براي مثال حواس لامسه ، بويائي و چشائي در تجربه خوردن يك هلو رسيده به ما كمك مي كنند .براي كودكان اُوتيستيك مشكلات حواس پنجگانه معمول است . ممكن است كه اين كودكان از نظر يك حس و يا چند حس در سطح غير عادي قرار داشته باشند يعني يا حساسيت بيشتري داشته باشند و يا اينكه در آن حس بسيار كُند باشند . ممكن است رايحه اي كه همه آنرا دوست دارند باعث آزار كودك اُوتيستيك بشود و يا اينكه يك مزه معمولي كودك را ناراحت كرده و كودك از غذاهائي كه آن مزه را دارا مي باشند بگريزد. بعضي از كودكان اُوتيستيك به برخي از صداها نيز حساس هستند و ممكن است كه برخي از صداهائي كه ما روزانه به طور عادي مي شنويم باعث رنجش آنها بشود . متخصصين معتقدند كه اين نابهنجاريها در كودكان اُوتيستيك ناشي از اختلال در مجموعه حواس آنها مي باشد .

يكي ديگر از مشخصات كودكان اُوتيستيك عدم نشان دادن علاقه و عاطفه در رابطه با اطرافيان است . البته اين مورد هم مانند ساير موارد مي تواند استثناء نيز داشته باشد . ولي والدين نبايد به اين دليل از نشان دادن علاقه خود به كودك كوتاهي كنند و بايستي عواطف خود را در برابر كودك به طور طبيعي بروز دهند تا كودك از آنها به تدريج نشان دادن احساسات خود را بياموزد .

علل بروز اُوتيسم : تا كنون هيچ علت مشخصي براي اُوتيسم كشف نشده است ولي مشخص شده است كه عملكرد غير عادي مغز باعث ايجاد حالات اُوتيسم مي شود . اسكن هاي مغزي در بعضي موارد نشان داده است كه مغز كودكان اُوتيسيك از نظر اندازه و ساختار با مغز كودكان سالم متفاوت است .
در حال حاضر تحقيقات فراواني در رابطه با احتمال دخالت عوامل ژنتيكي و عوارض داروئي در بروز اُتيسم در حال انجام است .در بعضي از خانواده ها مشاهده شده است كه اُوتيسم مانند بيماريهاي ژنتيكي از نسلي به نسل ديگر منتقل مي شود كه اين خود مي تواند تئوري ژنتيكي بودن اُوتيسم را در بعضي موارد ثابت كند .ولي در بسياري از موارد هم مشاهده شده است كه سابقه اُوتيسم درخانواده و يا اقوام وجود نداشته است .

همچنين در بعضي از كودكان مشخص شده است كه در بدو تولد نشانه هائي از اُوتيسم را دارا مي باشند ولي اين مورد هم عموميّت ندارد . هنوز محققين نتوانسته اند علت خاصي را به تنهائي براي ايجاد بيماري اُوتيسم كشف كنند و ميتوان يك سري علل را در بروز آن مؤثر دانست .

محققين ديگري نيز معتقدند كه تحت شرايط خاصي تعدادي از ژنهاي ناپايدار باعث اختلال در عملكرد مغز و در نهايت بروز اُوتيسم مي شوند .تعداد ديگري از محققين نيز بر روي احتمال بروز اُوتيسم در دوران بارداري تحقيق مي كنند . آنها معتقدند كه يك عامل ويروسي ناشناخته ، اختلال متابوليسمي ، و يا آلودگي به مواد شيميائي محيطي در دوران بارداري مي تواند عامل ايجاد اين بيماري باشد. احتمال بروز اُوتيسم در كودكاني كه بيماري هائي مانند سندرم ژن ايكس حساس ، توبروس سلروسيس ، سندرم روبلا ، و فنيل كتنورياي درمان نشده داشته باشند بيشتر است .
بعضي از مواد خطرناك مانند جيوه نيز كه در دوران بارداري وارد بدن مادر شوند مي توانند احتمال بروز اُوتيسم را افزايش دهند .
در سالهاي اخير سئوالي در مورد رابطه واكسيناسيون و بروز اُوتيسم مطرح شده است كه همچنان مورد بحث است . در سال 2001 در آمريكا تحقيقاتي در اين مورد انجام شد كه در آن رابطه واكسن “ ام ام ار “ و اُوتيسم بررسي شد. در اين تحقيقات معلوم شد كه در برخي از كودكان اين واكسن باعث بروز بيماري اُتيسم شده است .با اين حال محققين ديگر اين بررسي ها را كافي ندانسته و خواهان تحقيقات بيشتر هستند .
به هر حال علت اُتيسم هر چه كه باشد ، بايد بدانيم كه اين كودكان يا با اُوتيسم بدنيا مي آيند و يا اينكه آمادگي ابتلاء به آن را دارند.اين بيماري برخلاف آنچه كه تصور مي شد به خاطر بدي تربيت و يا عدم توانائي والدين در بزرگ كردن كودك نمي باشد . اُوتيسم يك بيماري رواني نيست. كودكان اُتيستيك قابل درمان هستند و نبايد از آنها قطع اميد شود و نيز بهتر است بدانيد كه هيچ عامل رواني شناخته نشده است كه باعث بروز اُتيسم دركودكان شود .

تشخيص اُوتيسم : براي تشخيص اين بيماري هيچ تست پزشكي وجود ندارد. براي تشخيص اُوتيسم در يك كودك بايد رفتار ، ارتباط و سطح رشد ذهني كودك به دقت بررسي شود . از آنجائي كه بعضي از علائم اين بيماري با بعضي از بيماري هاي ديگر مشترك است ممكن است متخصصين آزمايشها و تست هاي پزشكي متفاوتي را براي كودك تجويز كنند تا از وجود يا عدم وجود مشكلات ديگر در كودك مطمئن شوند.
با يك بررسي كوتاه در يك جلسه ممكن نيست كه بتوان به طور قطع وجود اُوتيسم را در كودكي ثابت كرد. مشاهدات والدين و بررسي كامل مراحل رشد كودك از لازمات تشخيص اُوتيسم در يك كودك مي باشد . در نگاه اول ممكن است كودك اُوتيستيك به نظر عقب مانده ذهني ، داراي اختلال رفتاري ، داراي مشكل شنوائي و يا داراي رفتارهاي عجيب به نظر برسد .البته ممكن است تمام اين علائم در يك كودك اُوتيستيك وجود داشته باشند كه اين امر خود باعث مشكلتر شدن تشخيص مي شوند .به هر حال در ابتداي امر بايستي معاينه دقيق و كاملي از كودك به عمل آيد زيرا به اين ترتيب مي توان يك برنامه مناسب و دقيق براي كمك به كودك اُتيستيك و درمان او تهيه كرد .

تشخيص زودهنگام :
تحقيقات نشان داده است كه تشخيص زودهنگام اُتيسم در درمان و بهبود وضعيّت كودكان مبتلا بسيار مؤثر است. هر چقدر زودتر بتوان اُتيسم را در يك كودك تشخيص داد ، زودتر هم مي شود از برنامه
هاي درماني براي كمك به اين كودكان بهره برد .
روش هاي تشخيص :
علائم و نشانه هاي اُوتيسم ممكن است در زمان نوزادي بروز كنند و شايد هم اين اتفاق نيافتد ولي نشانه هاي اين بيماري حتماً بين 24 ماهگي الي 6 سالگي خود را نشان خواهند داد . يك دكتر متخصص بايستي يك سري سئوالات مشخص و دقيقي در رابطه با چگونگي رشد جسمي و ذهني كودك تهيه كرده و جواب آنها را از طريق والدين و مشاهدات دقيق بدست آورد .
انجمن ملي پرورش و سلامت كودكان در آمريكا اين پنج سئوال اوليه را براي يك معاينه از كودك اُوتيستيك تهيه كرده است :
1-آيا كودك شما تا قبل از 12 ماهگي صدا سازي و نجوا داشته است ؟
2-تا قبل از 12 ماهگي آيا كودك شما از اشاره ، اَداها و يا گرفتن دست ديگران و همينطور باي باي كردن استفاده
كرده است ؟
3-آيا كودك شما تا قبل از 16 ماهگي از كلمات تنها استفاده كرده است ؟
4-آيا كودك تا قبل از 24 ماهگي از تركيب دو كلمه استفاده كرده است ؟
5-آيا كودك هيچ كدام از مهارتهاي كلامي و اجتماعي خود را از دست داده است ؟

در صورت جواب منفي به چهار سئوال اول و جواب مثبت به سئوال آخر احتمال وجود اُوتيسم در كودك داده مي شود . البته باز هم يادآور مي شويم كه براي تشخيص قطعي نياز به بررسي هاي بسيار دقيق و جامعي مي باشد كه بايد توسط افراد متخصص و آگاه صورت بگيرد .براي يك بررسي دقيق و كامل يك كودك مظنون به اُوتيسم بايستي توسط متخصص اطفال ، روانشناس ، مشاور آموزش و ياد گيري كودكان ، متخصص اعصاب ، متخصص گفتار درماني و ساير متخصصين در زمينه اُوتيسم معاينه شود .

مشاوره با متخصصين : اگر كودك از طرف شما و يا دكتر مخصوص خود مظنون به اُوتيسم باشد به هر حال بايستي توسط شخصي كه در زمينه اُوتيسم تخصص دارد معاينه دقيق شود . ممكن است اين فرد يك روانشناس ، روانپزشك و يا يك متخصص رشد اطفال باشد .
گاهي ممكن است براي يك تشخيص دقيق و درمان به يك تيم متخصص نياز شود اين تيم مي تواند از افراد زير تشكيل شود :
1-متخصص رشد در اطفال : اين فرد مي تواند مشكلات سلامتي و رشد در كودكان را درمان كند.
2-روانپزشك كودك : اين فرد مي تواند در تشخيص اوليه كمك كرده و در صورت نياز داروهائي را براي كمك به كودك تجويز كند .
3-روانشناس كودك : در شناخت عادات و حالات رواني كودك كمك كرده و ناتواني هاي كودك در زمينه هاي رشد ذهني ،رواني ، و اجتماعي را بررسي مي كند . همچنين يك روانشناس مي تواند در بهبود رفتاري كودك و افزايش مهارتهاي اجتماعي كودك به شما كمك كند .
4-رفتار درمان :اين شخص مي تواند علاوه بركمك به بهبود توانائي هاي كودك در كارهاي روزانه مانند لباس پوشيدن ، غذا خوردن و ساير كارهاي استقلالي، همچنين در بهبود وضعيت حواس پنجگانه ،قدرت تشخيص ،و ساير توانائي هاي كودك او را ياري كند.
5-كار درمان : يك كار درمان كودك را در استفاده درست از عضلات و اندامهاي بدن براي انجام كارهاي بزرگ و كوچك بدني مي تواند ياري كند .
6-گفتار درمان :در بهبود وضعيت گفتار كودك و افزايش توانائي او در مهارتهاي كلامي بسيار مؤثر است .
7-مشاور خانواده :اين شخص مي تواند علاوه بر راهنمائي در امر روابط شما با كودك خود، شما را در بهره وري بهتر از منابع و مراكز موجود در جامعه براي كمك به درمان كودك كمك كند .

بسيار مهم است كه متخصصين و والدين همكاري بسيار نزديكي با هم در درمان كودك داشته باشند زيرا به اين ترتيب بيشترين بازده را بدست خواهيد آورد .همانطور كه متخصصين از تخصص و تجربه خود براي درمان كودك شما استفاده مي كنند ، شما نيز به عنوان كساني كه توانائي ها و خصوصيات كودك را بهتر از هر كس ديگري مي شناسيد ، مي توانيد در ياري رساندن به كودك و پيشرفت مراحل درماني مؤثر باشيد . migna.irهنگامي كه يك برنامه درماني براي كودك شروع شود تبادل اطلاعات ميان والدين و درمانگران و گفتگوي منظم ميان آنها مي تواند در پيشبرد برنامه درماني و پيشرفت كودك بسيار مهم باشد .
در اينجا ما به نمونه هائي از راهنمائي هاي لازم اشاره مي كنيم :
اطلاعات خود را افزايش دهيد . تا جائيكه مي توانيد معلومات خود را درباره توانائي هاي كودكتان افزايش دهيد تا به اين ترتيب بتوانيد فرد مؤثري در برنامه درماني باشيد و بيشتر مراقب رفتار و عملكرد كودك باشيد .اگر از اصطلاحات مورد استفاده درمانگران چيزي سر در نمي آوريد از آنها بخواهيد تا براي شما توضيح بدهند .
خود را هميشه آماده نگاه داريد. شما هميشه بايد آماده باشيد تا در مواقع لزوم با متخصصين ، درمانگران و مسئولان مدارس و مراكز درماني ملاقات كنيد .سئوالات خود را از قبل تهيه كرده آنهارا بنويسيد و جوابهاي آنهارا نيز يادداشت كنيد .
براي برنامه درماني بايستي سازماندهي داشته باشيد.بسياري از والديني كه برنامه درماني موفقي داشته اند كساني بوده اند كه تمامي مراحل درمان را زير نظر داشته و از كارها ئي كه انجام شده و بايد انجام شود گزارش تهيه كرده و بررسي مي كرده اند.
برقراري ارتباط بسيار مهم است . شما بايد بياموزيد كه چه در موارد مثبت و چه در موارد منفي بايد با متخصصين و درمانگران صحبت كنيد و تمامي موارد لازم را مورد بحث و گفتگو قرار دهيد .شما بايد به طور واضح دلايل موافقت و يا عدم موافقت خود با مسايل پيش آمده را با درمانگران و متخصصين مربوطه در ميان بگذاريد تا مشكلات موجود با كمك يكديگر حل شود.

عبور از مرحله تشخيص :
اغلب عبور از اين مرحله براي خانواده ها بسيار مشكل و دردآور است . اين احساس كاملا عادي و طبيعي مي باشد ولي فراموش نكنيد كه بعد از تشخيص اُوتيسم در يك كودك ، زندگي همچنان وجود دارد و بايد زندگي كرد. زندگي مي تواند حتي براي يك كودك اُوتيستيك هم لذّت بخش و جالب باشد و همينطور براي كساني كه با اين كودك زندگي كرده و به او عشق مي ورزند . اگرچه براي درمان اين كودكان راه سخت و طولاني در پيش است ولي فراموش نكنيم كه عشقي كه خداوند در قلب پدر و مادر قرار داده و تمامي لذّتهائي كه يك پدر و مادر از شيرين زبانيها و بودن با فرزند خود دارند مي تواند اين راه دشوار را قابل تحمل كرده و آينده اي پر از اميد و شادي را رقم بزند.
فصل دوم :درمان ، تعليم و تربيت نگاه كلّي :
براي والدين دانستن اين مطلب كه كودك آنها اُوتيسم مي باشد تجربه تلخ و دردناكي است . براي بسياري از خانواده ها ممكن است اين تشخيص بسيار تكان دهنده و غيره منتظره باشد ، بعضي از والدين هم ممكن است ماه ها و يا سالها به دنبال اين باشند كه با انجام آزمايشات دقيق تر عدم وجود اُوتيسم را در كودك خود ثابت كنند . به هر حال والدين كودكاني كه به تازگي متوجه اين حقيقت شده باشند سئوالهاي بدون جواب بسياري در پيش روي خود مي بينند . در دهه هاي گذشته معمولا اين كودكان را در مراكز نگهداري كودكان معلول ذهني قرار مي دادند . متخصصين اطلاعات كمي در مورد اين بيماري و راه هاي در مان آن داشتند و همچنين خدمات اجتماعي كمي براي اين بيماران وجود داشت .
امروزه اگر چه هنوز محققين و متخصصين در حال تحقيق بر روي علل و درمان اين بيماري مي باشند ولي نسبت به سالهاي گذشته پيشرفت چشمگيري را مشاهده مي كنيم . به اين ترتيب آينده روشنتري را مي توانيم براي اين كودكان انتظار داشته باشيم .
هم اكنون در بسياري از كشورها خدمات اجتماعي مناسبي براي اين افراد و والدين آنها تدارك ديده شده است و روشها ، داروها و مراكز قابل توجهي براي كمك به بيماران اُتيستيك فراهم شده است .
در حالي كه هنوز درمان مشخصي براي اُوتيسم پيدا نشده است ولي روشهاي درماني مناسبي وجود دارند كه با آنها مي توان به اين كودكان كمك كرد تا از توانائي هاي بيشتري بهره مند شده و migna.irحتي نمونه هائي نيز از بهبود كامل ديده شده است . اين روشهاي درماني علاوه بر اينكه كمك مي كنند تا رفتارهاي اختلالي كودك كم شوند ، همچنين كار هاي استقلالي را نيز به كودك مي آموزند تا كودك بتواند به طور مستقل نيازهاي خود را برآورده وبه تدريج به يك زندگي عادي برسد .
از آنجائي كه رفتارها و اختلالات در كودكان اُوتيستيك بسيار متفاوت و متغير است ، تا كنون چندين برنامه درماني براي آنها مد نظر قرار گرفته است كه هر كدام موفقيتهائي نيز به دنبال داشته اند . در درمان كودكان اُوتيستيك بايد حتما اين مورد در نظر گرفته شود كه روش درمان براي هر كودك بايد متناسب با توانائي ها و شدت اختلالات او برنامه ريزي شود .
لطفاً به ياد داشته باشيد كه مطالب ذكر شده در اينجا جهت درمان و تشخيص نمي باشد و فقط براي افزايش اطلاعات شماست ، براي تشخيص وداشتن يك برنامه درماني حتماً بايد با متخصصين اُوتيسم مشورت كنيد .
روشهاي درماني و تربيتي :
مطمئناً در مسير افزايش اطلاعات خود در مورد اُوتيسم با روشهاي درماني زيادي روبرو خواهيد شد مانند آموزش از طريق شنوائي ، آموزش جزء به جزء ، ويتامين درماني ، درمان با رژيم غذائي بدون غلات ، برقراري ارتباط آسان ، موسيقي درماني ، بازي درماني ، كار درماني ، وبهبود مجموعه حواس .

به طور كلّي مي توان تمامي اين روشها را به دو دسته تقسيم كرد :
درماني و تربيتي .
روشهاي درماني شامل : تصحيح رفتاري و روش بهبود ارتباط ،روشهاي رژيمي و داروئي ،و روشهاي تركيبي مي باشند . كارآئي بعضي از روشهاي درماني توسط تحقيقات و آمار ثابت شده است و بعضي نيز نتايج چشمگيري نداشته اند .بعضي از والدين مايلند كودك آنها فقط با روشهائي كه كارآئي آنها ثابت شده است تحت درمان قرار گيرند . ولي به خاطر داشته باشيد كه همه كودكان اُتيستيك مانند هم نيستند و ممكن است كه روشي كه براي يك كودك مؤثر بوده براي كودك ديگر تأثير چنداني نداشته باشد .
ما توصيه مي كنيم كه براي انتخاب يك روش درماني مناسب و مؤثر حتماً تمامي جوانب را در نظر گرفته و با متخصصين اُتيسم مشورت كنيد .بهتر است قبل از هر كاري از توانائي ها و ناتواني هاي كودك خود شناخت كاملي پيدا كنيد .
به عنوان والدين طبيعي است كه بخواهيد هر چه سريعتر كاري بكنيد . به هر حال بسيار مهم است كه براي شروع تغييرات زيادي را بر كودك تحميل نكنيد زيرا تغييرات در اين كودكان باعث استرس و ناراحتي بيشتر مي شوند .
بهتر است در ابتدا با تحقيق و مطالعه روش مناسب براي كودكتان را انتخاب كنيد و برنامه ريزي درستي را قبل از شروع برنامه درماني داشته باشيد . شما مي توانيد با مراجعه به اينترنت منابع اطلاعاتي بسياري را پيدا كنيد كه در امر افزايش اطلاعات و بررسي روشهاي درماني متفاوت سودمند هستند .
در بسياري از اين سايت ها مي توانيد تجارب خانواده هائي را كه روشهاي متفاوت را براي درمان كودكان خود استفاده كرده اند مطالعه كنيد .همچنين شما مي توانيد نظرات و تئوري هاي متخصصين اُتيسم در مورد علل بروز و نحوه درمان اين كودكان را مشاهده كنيد . ممكن است در ابتدا از فراواني اطلاعات موجود در اينتر نت كمي گيج شويد ولي با اندكي تحمل و صرف وقت خواهيد توانست اطلاعات خود را افزايش داده و روشهاي مناسب براي كودك خود را پيدا كنيد .
اين شما هستيد كه با كودك اُتيستيك خود هر روز زندگي مي كنيد و اين شما هستيد كه بهتر از هر كس ديگري او را مي شناسيد پس بهتر است به خود ايمان داشته باشيد و در راه درمان او مصمم و با اراده قدم بگذاريد . فراموش نكنيد كه اين كودكان كسي را جز شما ندارند !
پس از اينكه از اُوتيسم و روشهاي درماني آن به اندازه كافي مطلع شديد حتماً در پي آن خواهيد بود كه جائي را براي كمك به كودك خود و شروع درمان مناسب پيدا كنيد . ممكن است تعداد انگشت شماري متخصص اُوتيسم در اطراف خود پيدا كنيد ولي متأسفانه هنوز در كشور ما ايران به اين بيماري و نيازهاي اين بيماران توجه كافي نشده است . شما مراكزي را خواهيد يافت كه با كمال ميل و با همدلي سعي در كمك كردن به كودك شما دارند ولي اين مراكز اختصاصي نيستند و براي كودكان معلول ذهني و جسمي راه اندازي شده اند .
شما مي توانيد از افراد متخصص در كار درماني ، گفتار درماني ، و بازي درماني اين مراكز كمك بگيريد و اگر اين اشخاص در زمينه اُوتيسم نيز كار كرده باشند مي توانند نتايج بهتري را بدست آورند . متأسفانه در هيچكدام از اين مراكز نمي توانيد روشهاي ذكر شده براي كودكان اُوتيستيك را به صورت كامل و منسجم بيابيد .
اميدواريم هر چه زودتر مسئولين و افراد تصميم گيرنده در امر كمك به كودكان داراي مشكلات جسمي و ذهني اقداماتي را در جهت كمك به كودكان اُتيستيك و خانواده هاي آنها تصميماتي را اتخاذ كنند .
افراد اُوتيستيك نيز مانند ساير انسانها هستند .
آنها نيز نقاط ضعف و قوت دارند . انها نيز احساس داشته و نيازهائي دارند .
نام شما

آدرس ايميل شما

Iran, Islamic Republic of
عالی بود حرف نداشت
Iran, Islamic Republic of
من دانشجوي كارشناسي ارشد تربيت بدني در گرايش رفتار حركتي دانشگاه تهران هستم و در حال تحقيق بروي كودكان اتيسم مي باشم و همچنين قصد انجام تحقيقات در اين افراد براي پايان نامه ي ارشد خود مي باشم . نيازمند اطلاعات درباره حافظهي اين كودكان مي باشم . از قبل از شما متشكرم .
Iran, Islamic Republic of
salam ba tashakor az maghale khobetanm khili khob bood va be man komak kard in bimario behtar beshnasam montazere maghalate por arzeshetan hastamfarshid karimi rad : karshenasi micro baiology
Iran, Islamic Republic of
با سلام و خسته نباشيد پسرم اكنون سال اول دبيرستان است . در سالهاي اخير دچار موارد فوق شده و در سال جاري تشديد پيدا كرده . نزد دكتر اعصاب و روان نيز رفته ايم و دكتر با دادن قرصهاي خواب آور نتيجه مطلوبي را نگرفته ايم . مشاوره نيز رفته ايم ولي به توصيه هاي مشاوره توجه نميكند به سختي با من به ورزش مي آيد . اصلا تمايلي به آمدن به جمع مهمانها ندارد . انقدر در اتاق ميماند تا مهمانها بروند . بعضي از رفتارهاي او متناسب سن و كلاس اول دبيرستان نيست . در دوره راهنمايي درسهايش خوب بود اما امسال خيلي افت تحصيلي داشته خلاصه من و مادرش را بسيار نا اميد كرده . استدعا دارم اين حقير را راهنمايي كنيد
Iran, Islamic Republic of
با سلام و خسته نباشیدممنونم که بر خلاف سایر دوستان!!! نام بنده را هم در ادامه ترجمه ام ذکر کردید.
Iran, Islamic Republic of
واقعا ممنون از مطلبتونخیلی قشنگ بود
سلاممن خودم يك آتيس 21 ساله هستمتمامنشانه هادر من وجود دارندالبته نميدونم چرا ميگن بيماري خوب اين همكه آدم قاطي تو دنيا هيتيكيش هم من قاطي بشم چي ميشه ظمنامن توسيه ميكنم پشت پرده هاي سياسي اين بيماري را هم در نظر بگيريد چون من يه حساب كتابي راه انداختمآخرش متوجه شدم همهي عالم بيمار هستند فقط من سالمم وبايد دنيارو ذرمان بكنم و بيارم به خط آتيسمبراي مئفق شدنم همگي يك صلوات.روح امواتتان شاد
من مطالب زیادی در مورد اتیسم خوندم ولی تا به این چنین مطلب روان و خوبی ندیده بودم. این مطلب رو با ذکر منبع در وبلاگم قرار میدم با تشکر
باسلام ضمن تشکراز مطالب مفیدتان من یک پسر 15 ساله دارم که در سن 3 سالگی متوجه یک سری علائم دراو شدیم به صدا و چرخش ماشین لباسشویی واکنش عجیبی نشان می داد علاقه وحشتناکی به ماشین اسباب بازی داشت و مرتب با تایر ماشینها بازی می کرد اما با همه ارتباط برقرار می کرد خودی و غریب را می شناسد اما با همه سلام می کند مرتب می بوسد آن هم فقط چشم را نه جای دیگری در صورت را مرتب با پاهای من یا افراد دیگر بازی می کرد حتی اگر در خیابان مانکنی در مغازه ای بود واکنش نشان می داد از نظر حافظه خوب بود اما متاسفانه با مصرف قرص های ریسپریدون و بوسپانکس حافظه اش بشدت ضعیف شده با آنکه 15 سال دارد هنوز موقعیت ، پول و زمان را نمی شناسد بسیار تندخو و عصبی شده صدای ضبط باید بلند باشد وقتی در اتومبیل نشسته با صدای نوار سرش را بشدت تکان می دهد اگر صدا را قطع کنیم بشدت عصبی می شود مدتی است خود زنی می کند اصلا با چند سال قبل زمین تا آسمان فرق کرده بدتر شده اما بهتر نشده فکر می کنیم بخاطر مصرف داروهاست چون تا زمانی که دارو مصرف نمی کرد و فقط کار درمانی و گفتار درمانی می رفت بهتر بود از لحاظ حافظه هم بهتر بود
باسلام لطفا به ما بگویید غیر از داروی ریسپریدون و بوسپانکس داروی دیگری وجود دارد یا خیر منتظر پاسخ شما هستیم باتشکر
احساس می کنیم که حافظه بچه مان روز به روز ضعیف تر می شود و او روزبروز عصبی تر حرکات تکراریش بیشتر لطفا به مابگویید چه بکنیم تا وضعیت او مطلوب تر شود
سلام .ما از دو سالگی متوجه شدیم پسرمون اتیسم است تا یه سال هم محل زندگیمون را ترک کردم تا پسرم را در مدرسه مخصوص اتیسم تو اصفهان بذارم اوایل پیشرفتش خوب بود یادش دادن که پوشک نشه .وچیزهایی که میخوادبه صورت امری تک کلمه ای بیان کنه اما بعد دوسال تغییر چندانی نداشت که مدرسه را ترک کرده وبه علت تنها موندن پدرش به شهر خودمون برگشتیم وبصورت خصوصی براش مربی گرفتم چهارساله که شد پسر دومم به دنیا اومد اون سالم بود واحساس میکنیم برای اولی مایه پیشرفت در ارتباط شد.و با برادرش هم مهربونه وانو دوست داره بطوریکه اون اصلا بغل هیچکس جز من نمیخوابید اما حالا برای خوابیدن فقط بغل دادشش که دوساله است میخوابد اما وقتی گذاشتمش پیش دبستانی عادات بد هل دادن بچه ها وکتک زدن آنها را یاد گرفت و وبا خودش اصواتی را زمزمه میکنه ودستهاشو دور هم میگردونه.و دیگه حرف نمیزنه وو با فشار صدا هایی از خودش در میاره.آیا این پسرفتها همه بخاطر اینکه نمیخواست مدرسه بره ومن با زور اونو مدرسه میبردم?----
سلام.من خوندن کتاب راز اتیسم مریم درخشیده را به همه توصیه میکنم.واقعا امیدوار کننده است
سلام.میخواستم بدونم در مورد اثر آمپول سربرولایزین روی بچه های با هوش بالا که فقط کلام ندارن ولجباز هستن اثر مثبت دارن یا اثرات جانبی آن بدتر است
مهدیه
دختری 6 ساله مبتلا به اتیسم دارم .از دوسالگی کاردرمانی و گاهی گفتار درمانی رفته ولی پیشرفت چندانی نداشته .گفتار ندارد فقط گاهی بعضی کلمات نامفهوم را با خودش تکرار میکند مدام درحال راه رفتن و چرخاندن اشیا است کنترل دستشویی ندارد و چیزهای که قابل خوردن نیستن مثل پوست سیب زمینی و غیره میخورد .دیگه خسته شدم نمیدونم باهاش چکار کنم لطفا کمکم کنید
مژده
چون خودم نیز دارای فرزند اتیسم هستم مطالبتان بسیار خوب و آموزنده بود
آريا
سلام
پسرم 3 سال و 9 ماه است ، تا سن 3 سالگى هيچ مشكل نداشت مثل يك بچه‌ همسن خودش حرف ميزد و بازى ميكرد اما رفته‌ رفته‌ توانايى حرف زدن را از دست داد و الان هيچ حرف نميزند مثل اينست كه‌ اصلا زبان نگرفته‌ باشد و گاهى بيجا زياد مخندد و ميل بازى كردن با ديگران را ندارد و خيلى تندخو و پرخاشگر شده، لطفا راهنايى كنيد
roya
Iran, Islamic Republic of
سلام.من تا الان اسم اتیسم را نشنیده بودم الان که در موردش خوندم دچار شک شدم.من پسر 11 ساله دارم که تا 5سالگی درست صحبت نمیکرد واز کلمات کمی برا صحبت کردن استفاده میکرد.علاقه زیادی به بازیهای کامپیوتری داره.توی مدرسه هم نمیتونست منظورشا به دوستاش برسونه البتع الان بهتر شده.به طور مثال هنوز نمیتونه با یه کلمه یه جمله درست بنویسه.بچه ارومیه ولی با بچه ها هم بازی میکنه.ولی حرفگوش کن نیست و نسبت به درس و معلم خیلی بی تفاوته.میشه لطفا بگید اینا علایمی از اتیسم هست یا نه؟ممنون میشم
mahsa
Iran, Islamic Republic of
من یک دختر9ساله دارم خیلی احساساتی مفهوم حرفش را نمی تواند بیان کنه با بچه ها کنار نمیاد و از سر وصدا خوشش نمیاد گریه وخنده بیجا داره میخواستم ببینم اتیسم داره یانه اگه داره لطفا یکم راهنمایم کنید
خدیجه
Romania
سلام پسر دایی من با ما ها وفامیل ها از بچگی حرف نمیزنه ولی با خانواده خودش و غریبه ها که نمیشناسن ما رو حرف میزنه میخواستم کمکم کنید که بتونم مشکلش رو رفع کنم اگه تونستید کارایی رو من میتونم براش انجام بدم رو بهم بفرستید
مبین
Iran, Islamic Republic of
سلام من یه پسر پنج ساله دارم امسال باید بره پیش دبستانی اما کاراش مثل بقیه همسن سالانش نیست با یه مشاور صحبت کردم گفت علایم اتیسم خفیف رو داره ایا برای مدرسه اش به مشکل بر نمیخوره؟؟
مهدی
Iran, Islamic Republic of
بنده کودکی یازده ساله پسر اتیسمی دارم. وازچهار سالگی اموزش ودرمانش را شروع کردیم وعلت تاخیر ان متاسفانه درایران ما حتی پزشکان اطلاعات کمی نسبت به اتیسم دارند ودیر تشخیص داده می شودبنده خودم وقتی بعضی علایم را در فرزندم دیدم وجستجودراینترنت به بیماری فرزندم ....وبعداز رفتن پیش متخصص ...صد درصد شد برام که فرزندم مبتلا به اتیسم است.ومهمترین عامل تشخیص به موقع است .
شکست خوردن و زمین خوردن یک اتفاق است تسلیم‌شدن و بلندنشدن یک انتخاب است. نگذار انتخاب‌هایت اسیر اتفاق‌ها شود..!!!