نوزادانی که 7 ماهه به دنیا میآیند!
نوزادانی که در ماه هفتم بارداری به دنیا میآیند، ممکن است در زمینههایی مانند تنفس، تغذیه، سیستم ایمنی و رشد فیزیکی و عصبی نیاز به مراقبت ویژه داشته باشند. از این رو، والدین و خانوادهها در تلاش هستند تا بهترین مراقبت و درمان را برای نوزاد خود فراهم کنند.
نوزادانی که در ماه هفتم به دنیا میآیند یا نوزادانی که در ماه هفتم بارداری (حدود هفتههای ۲۸ تا ۳۲ بارداری) به دنیا میآیند، به عنوان نوزادان زودرس یا نوزادان نارس (preterm infants) طبقهبندی میشوند.
درصد نوزادانی که تا این حد زود به دنیا میآیند نسبت به کل نوزادان اندک است، اما آنها معمولاً بیشترین مشکلات را در زمینهٔ سلامت و عارضهها دارند.
بیشتر نوزادانی که قبل از هفتۀ ۲۸ بارداری به دنیا میآیند در هنگام تولد وزن بسیار پایینی در حدود کمتر از یک کیلو و ۴۳ گرم دارند و تقریباً همۀ این نوزادان نیازمند درمان با اکسیژن، سورفکتانت و دستگاههای مکانیکی برای کمک در تنفس هستند.
این نوزادان کمتر از آن رشد کردهاند که بتوانند به طور همزمان بمکند، ببلعند یا نفس بکشند، بنابراین تا زمانی که به این مهارتها دست پیدا میکنند از طریق تزریق داخل وریدی تغذیه میشوند.
همچنین آنها اغلب هنوز نمیتوانند گریه کنند یا به خاطر لولهای که در گلویشان است، صدای گریهشان شنیده نمیشود و بیشتر روز را میخوابند. این نوزادان خیلی کوچک، قوام عضلانی بسیار اندکی دارند و بیشتر آنها خیلی کم حرکت میکنند.
طبق تعریف سازمان جهانی سلامت، نوزادانی که قبل از هفته ۳۷ بارداری به دنیا میآیند، نارس یا زودرس نامیده میشوند. این نوزادان به دلیل رشد ناتمام در رحم، معمولاً با چالشهای خاصی مواجه میشوند.
نوزادانی که در این سن به دنیا میآیند از نظر ظاهری بسیار متفاوت از نوزادان فولترم دیگر هستند. پوستشان چروکیده و قرمز و ارغوانی است و به قدری نازک است که شما میتوانید عروق خونی زیر آن را ببینید. صورت و بدن آنها پوشیده از موی نرمی است که کرکهای جنینی نامیده میشود و از آنجا که این نوزادان فرصتی برای ذخیرۀ چربی نداشتهاند، بسیار لاغر به نظر میرسند.
چشمهایشان نیز به احتمال زیاد بسته است و هیچ مژهای ندارند. این نوزادان همچنین ریسک بالایی برای ابتلا به یک یا چند مشکل پزشکی دارند، هرچند بیشتر نوزادانی که قبل از هفتۀ ۲۶ بارداری به دنیا میآیند زنده نمیمانند و بیشتر آنهایی نیز که در هفتۀ ۲۶ یا ۲۷ بارداری به دنیا میآیند، ممکن است برای یک دورۀ طولانی در بخش مراقبتهای ویژۀ نوزادان بستری شوند.
۱. تعریف و طبقهبندی نوزادان هفتماهه
ماه هفتم بارداری تقریباً بین هفتههای ۲۸ تا ۳۲ بارداری قرار دارد. نوزادانی که در این هفتهها به دنیا میآیند، معمولاً:
►وزن تولد کمتر از ۱ کیلوگرم دارند (در نوزادان بسیار زودرس)
►۱۲ تا ۱۷ هفته قبل از موعد مقرر متولد شدهاند
►سیستمهای بدنی آنها هنوز تکمیل نشده است.
نوزادانی که در هفتههای ۲۸ تا ۳۲ بارداری به دنیا میآیند، به دلیل عدم تکمیل رشد سیستمهای بدنی خود، با مشکلاتی در سلامت و رشد مواجه میشوند.
۲. چالشهای سلامتی اولیه نوزادان هفتماهه
نوزادان هفتماهه به دلیل رشد ناتمام، معمولاً نیاز به مراقبت ویژه در بخش NICU (بخش مراقبتهای ویژه نوزادان) دارند.
مهمترین چالشهای سلامتی شامل:
الف) مشکلات تنفسی
سیستم تنفسی نوزادان هفتماهه هنوز کامل نشده است.آلویولهای ریه به تکامل نرسیدهاند و سطح surfactant (مادهای که از بستهشدن آلویولها جلوگیری میکند) کم است.
این موضوع باعث:
نارسایی تنفسی
نیاز به تنفس مصنوعی (ventilator)
خطر بیماری ریه زودرس (chronic lung disease) میشود.
ب) مشکلات تغذیهای
نوزادان هفتماهه:
توانایی شیر خوردن مستقیم از پستان یا شیشه را ندارند
نیاز به تغذیه از طریق catheter (مثلاً تغذیه انترال یا وریدی) دارند
سیستم گوارشی هنوز کاملاً فعال نیست.
این موضوع باعث:
خطر سوءتغذیه
خطر عفونت روده
نیاز به مکملهای باکتریایی (مانند پروبیوتیکها) میشود.
یک مطالعه بالینی جدید نشان داده است که مکملهای باکتری اسید لاکتیک با افزایش تنوع باکتریهای روده در نوزادان خیلی زودرس مرتبط است.
ج) سیستم ایمنی ضعیف
سیستم ایمنی نوزادان هفتماهه هنوز تکمیل نشده است. این موضوع باعث:
افزایش خطر عفونتها
افزایش خطر عفونتهای رودهای، ریوی، و خون میشود.
د) رشد فیزیکی و عصبی نوزادان هفتماهه:
رشد فیزیکی کندتری دارند
رشد عصبی (توسعه مغز و سیستم عصبی) ناتمام است،
خطر آسیب عصبی و اختلالات رشدی بیشتر است
پزشکان معتقدند نوزادانی که در هفته بیستوپنجم بارداری یا زودتر به دنیا میآیند، ضریب هوشی پایینتری دارند و به نوعی از اختلالات رشدی و معلولیت ذهنی رنج میبرند. اگرچه نوزادان هفتماهه کمی دیرتر از هفته ۲۵ به دنیا میآیند، اما هنوز خطر اختلالات رشدی وجود دارد.
۳. مراقبتهای ویژه در NICU
نوزادان هفتماهه معمولاً در بخش NICU تحت مراقبت قرار میگیرند.
مهمترین بخشهای مراقبت شامل:
الف) مراقبت تنفسی استفاده از ventilator یا CPAP ثابتسازی سطح O₂ و CO₂ پیشگیری از eftal lung disease
ب) مراقبت تغذیهای تغذیه از طریق catheter استفاده از مکملهای پروبیوتیک برای افزایش تنوع باکتریهای روده کنترل دقیق کالری و مواد مغذی
ج) مراقبت ایمنی جلوگیری از عفونت (استفاده از محیط استریل)
استفاده از آنتیبیوتیکها در صورت نیاز
کنترل دقیق علائم عفونت
د) مراقبت عصبی
پایش فعالیت مغزی (EEG)
پیشگیری از آسیب عصبی
برنامههای مداخله زودهنگام برای بهبود مهارتهای حرکتی
مداخلات زودهنگام میتواند مهارتهای حرکتی نوزادان زودرس را بهبود بخشد. پژوهشی جدید از محققان کشورمان به بررسی این موضوع پرداخته است.
۴. رشد روانی و رفتاری نوزادان هفتماهه
نوزادان هفتماهه نه تنها با چالشهای سلامتی، بلکه با چالشهای روانی و رفتاری نیز مواجه میشوند.
الف) مهارتهای تمرکزی پایین
محققان تستی ساده روی کودکان انجام دادند و متوجه شدند کودکانی که هفت ماهه به دنیا میآیند عجولتر هستند. یافتهها نشان داد هر چقدر فرد زودتر از موعد مقرر بدنیا آمده باشد، قدرت کنترل بازدارندگیاش کمتر است. در نتیجه این دسته از کودکان دارای مهارتهای تمرکزی پایینتر و موفقیتهای علمی ضعیف در سن ۸ سالگی بودند.
ب) عجول بودن
کودکانی که هفت ماهه به دنیا آمدند، عجولتر و دارای مهارتهای تمرکزی پایینتر هستند.
ج) ضریب هوشی
پزشکان معتقدند نوزادانی که در هفته بیستوپنجم بارداری یا زودتر به دنیا میآیند، ضریب هوشی پایینتری دارند. اگرچه نوزادان هفتماهه کمی دیرتر از هفته ۲۵ به دنیا میآیند، اما هنوز خطر کاهش ضریب هوشی وجود دارد.
۵. پیامدهای بلندمدت نوزادان هفتماهه
نوزادان هفتماهه اگرچه با مراقبتهای ویژه میتوانند زنده بمانند، اما پیامدهای بلندمدت آنها شامل:
موفقیتهای علمی ضعیف در سن ۸ سالگی
مهارتهای تمرکزی پایینتر خطر
اختلالات رشدی و معلولیت ذهنی
خطر مشکلات تنفسی بلندمدت (chronic lung disease)
خطر مشکلات رشدی فیزیکی و عصبی
سالانه میلیونها نوزاد، نارس به دنیا میآیند و بعضی عمرشان به دنیا نیست و بعضی دیگر با آسیبهایی که به سلامتشان وارد میشود زندگی میکنند.
۶. شانس زندهمانی و باورهای نادرست
باور هم که میگویند اگر نوزاد هفت ماهه یا نه ماهه به دنیا بیاید زنده میماند، ولی اگر هشت ماهه به دنیا بیاید، باور صحیحی نیست، چون هرچه تولد نوزاد به زمان نه ماهگی بیشتر باشد، اندامهای او بیشتر شکل گرفتهاند بنابراین، این موضوع شامل هشت ماهگی هم میشود که اندامهای نوزاد، به تکامل بیشتری رسیده است.
در واقع:
نوزادان هفتماهه با مراقبتهای ویژه میتوانند زنده بمانند اما از از هر چهار نوزاد بسیار نارس یک نفر میمیرد
هرچه نوزاد دیرتر به دنیا بیاید (نزدیکتر به هفته ۳۷)، شانس زندهمانی بیشتر و آسیب کمتر است
۷. نقش والدین و مراقبت در خانه
پس از خروج نوزاد از NICU، والدین نقش مهمی در رشد و سلامت نوزاد دارند.
مهمترین نکات:
تغذیه مناسب (شیر مادر یا شیر مخصوص نوزادان زودرس)
پیشگیری از عفونت (دستزدن، محیط استریل)
پایش رشد فیزیکی و عصبی
استفاده از برنامههای مداخله زودهنگام برای بهبود مهارتهای حرکتی
توجه به مهارتهای تمرکزی و رفتاری کودک
جمعبندی
نوزادانی که در ماه هفتم به دنیا میآیند، به عنوان نوزادان زودرس طبقهبندی میشوند و با چالشهای جدی سلامتی، تنفسی، تغذیهای، ایمنی، عصبی و روانی مواجه میشوند. با مراقبتهای ویژه در NICU، بسیاری از این نوزادان زنده میمانند، اما از هر چهار نوزاد بسیار نارس یک نفر میمیرد.
نوزادان هفتماهه اغلب عجولتر هستند، مهارتهای تمرکزی پایینتری دارند و موفقیتهای علمی ضعیفتری در سن ۸ سالگی نشان میدهند. پزشکان معتقدند نوزادانی که بسیار زودرس به دنیا میآیند، ضریب هوشی پایینتری دارند و به اختلالات رشدی و معلولیت ذهنی رنج میبرند.
مداخلات زودهنگام میتواند مهارتهای حرکتی نوزادان زودرس را بهبود بخشد. والدین باید با تغذیه مناسب، پیشگیری از عفونت، و پایش رشد، نقش مهمی در سلامت بلندمدت نوزاد هفتماهه داشته باشند.
نوزادانی که در ماه هفتم به دنیا میآیند یا نوزادانی که در ماه هفتم بارداری (حدود هفتههای ۲۸ تا ۳۲ بارداری) به دنیا میآیند، به عنوان نوزادان زودرس یا نوزادان نارس (preterm infants) طبقهبندی میشوند.
درصد نوزادانی که تا این حد زود به دنیا میآیند نسبت به کل نوزادان اندک است، اما آنها معمولاً بیشترین مشکلات را در زمینهٔ سلامت و عارضهها دارند.
بیشتر نوزادانی که قبل از هفتۀ ۲۸ بارداری به دنیا میآیند در هنگام تولد وزن بسیار پایینی در حدود کمتر از یک کیلو و ۴۳ گرم دارند و تقریباً همۀ این نوزادان نیازمند درمان با اکسیژن، سورفکتانت و دستگاههای مکانیکی برای کمک در تنفس هستند.
این نوزادان کمتر از آن رشد کردهاند که بتوانند به طور همزمان بمکند، ببلعند یا نفس بکشند، بنابراین تا زمانی که به این مهارتها دست پیدا میکنند از طریق تزریق داخل وریدی تغذیه میشوند.
همچنین آنها اغلب هنوز نمیتوانند گریه کنند یا به خاطر لولهای که در گلویشان است، صدای گریهشان شنیده نمیشود و بیشتر روز را میخوابند. این نوزادان خیلی کوچک، قوام عضلانی بسیار اندکی دارند و بیشتر آنها خیلی کم حرکت میکنند.
طبق تعریف سازمان جهانی سلامت، نوزادانی که قبل از هفته ۳۷ بارداری به دنیا میآیند، نارس یا زودرس نامیده میشوند. این نوزادان به دلیل رشد ناتمام در رحم، معمولاً با چالشهای خاصی مواجه میشوند.
نوزادانی که در این سن به دنیا میآیند از نظر ظاهری بسیار متفاوت از نوزادان فولترم دیگر هستند. پوستشان چروکیده و قرمز و ارغوانی است و به قدری نازک است که شما میتوانید عروق خونی زیر آن را ببینید. صورت و بدن آنها پوشیده از موی نرمی است که کرکهای جنینی نامیده میشود و از آنجا که این نوزادان فرصتی برای ذخیرۀ چربی نداشتهاند، بسیار لاغر به نظر میرسند.
چشمهایشان نیز به احتمال زیاد بسته است و هیچ مژهای ندارند. این نوزادان همچنین ریسک بالایی برای ابتلا به یک یا چند مشکل پزشکی دارند، هرچند بیشتر نوزادانی که قبل از هفتۀ ۲۶ بارداری به دنیا میآیند زنده نمیمانند و بیشتر آنهایی نیز که در هفتۀ ۲۶ یا ۲۷ بارداری به دنیا میآیند، ممکن است برای یک دورۀ طولانی در بخش مراقبتهای ویژۀ نوزادان بستری شوند.
۱. تعریف و طبقهبندی نوزادان هفتماهه
ماه هفتم بارداری تقریباً بین هفتههای ۲۸ تا ۳۲ بارداری قرار دارد. نوزادانی که در این هفتهها به دنیا میآیند، معمولاً:
►وزن تولد کمتر از ۱ کیلوگرم دارند (در نوزادان بسیار زودرس)
►۱۲ تا ۱۷ هفته قبل از موعد مقرر متولد شدهاند
►سیستمهای بدنی آنها هنوز تکمیل نشده است.
نوزادانی که در هفتههای ۲۸ تا ۳۲ بارداری به دنیا میآیند، به دلیل عدم تکمیل رشد سیستمهای بدنی خود، با مشکلاتی در سلامت و رشد مواجه میشوند.
۲. چالشهای سلامتی اولیه نوزادان هفتماهه
نوزادان هفتماهه به دلیل رشد ناتمام، معمولاً نیاز به مراقبت ویژه در بخش NICU (بخش مراقبتهای ویژه نوزادان) دارند.
مهمترین چالشهای سلامتی شامل:
الف) مشکلات تنفسی
سیستم تنفسی نوزادان هفتماهه هنوز کامل نشده است.آلویولهای ریه به تکامل نرسیدهاند و سطح surfactant (مادهای که از بستهشدن آلویولها جلوگیری میکند) کم است.
این موضوع باعث:
نارسایی تنفسی
نیاز به تنفس مصنوعی (ventilator)
خطر بیماری ریه زودرس (chronic lung disease) میشود.
ب) مشکلات تغذیهای
نوزادان هفتماهه:
توانایی شیر خوردن مستقیم از پستان یا شیشه را ندارند
نیاز به تغذیه از طریق catheter (مثلاً تغذیه انترال یا وریدی) دارند
سیستم گوارشی هنوز کاملاً فعال نیست.
این موضوع باعث:
خطر سوءتغذیه
خطر عفونت روده
نیاز به مکملهای باکتریایی (مانند پروبیوتیکها) میشود.
یک مطالعه بالینی جدید نشان داده است که مکملهای باکتری اسید لاکتیک با افزایش تنوع باکتریهای روده در نوزادان خیلی زودرس مرتبط است.
ج) سیستم ایمنی ضعیف
سیستم ایمنی نوزادان هفتماهه هنوز تکمیل نشده است. این موضوع باعث:
افزایش خطر عفونتها
افزایش خطر عفونتهای رودهای، ریوی، و خون میشود.
د) رشد فیزیکی و عصبی نوزادان هفتماهه:
رشد فیزیکی کندتری دارند
رشد عصبی (توسعه مغز و سیستم عصبی) ناتمام است،
خطر آسیب عصبی و اختلالات رشدی بیشتر است
پزشکان معتقدند نوزادانی که در هفته بیستوپنجم بارداری یا زودتر به دنیا میآیند، ضریب هوشی پایینتری دارند و به نوعی از اختلالات رشدی و معلولیت ذهنی رنج میبرند. اگرچه نوزادان هفتماهه کمی دیرتر از هفته ۲۵ به دنیا میآیند، اما هنوز خطر اختلالات رشدی وجود دارد.
۳. مراقبتهای ویژه در NICU
نوزادان هفتماهه معمولاً در بخش NICU تحت مراقبت قرار میگیرند.
مهمترین بخشهای مراقبت شامل:
الف) مراقبت تنفسی استفاده از ventilator یا CPAP ثابتسازی سطح O₂ و CO₂ پیشگیری از eftal lung disease
ب) مراقبت تغذیهای تغذیه از طریق catheter استفاده از مکملهای پروبیوتیک برای افزایش تنوع باکتریهای روده کنترل دقیق کالری و مواد مغذی
ج) مراقبت ایمنی جلوگیری از عفونت (استفاده از محیط استریل)
استفاده از آنتیبیوتیکها در صورت نیاز
کنترل دقیق علائم عفونت
د) مراقبت عصبی
پایش فعالیت مغزی (EEG)
پیشگیری از آسیب عصبی
برنامههای مداخله زودهنگام برای بهبود مهارتهای حرکتی
مداخلات زودهنگام میتواند مهارتهای حرکتی نوزادان زودرس را بهبود بخشد. پژوهشی جدید از محققان کشورمان به بررسی این موضوع پرداخته است.
۴. رشد روانی و رفتاری نوزادان هفتماهه
نوزادان هفتماهه نه تنها با چالشهای سلامتی، بلکه با چالشهای روانی و رفتاری نیز مواجه میشوند.
الف) مهارتهای تمرکزی پایین
محققان تستی ساده روی کودکان انجام دادند و متوجه شدند کودکانی که هفت ماهه به دنیا میآیند عجولتر هستند. یافتهها نشان داد هر چقدر فرد زودتر از موعد مقرر بدنیا آمده باشد، قدرت کنترل بازدارندگیاش کمتر است. در نتیجه این دسته از کودکان دارای مهارتهای تمرکزی پایینتر و موفقیتهای علمی ضعیف در سن ۸ سالگی بودند.
ب) عجول بودن
کودکانی که هفت ماهه به دنیا آمدند، عجولتر و دارای مهارتهای تمرکزی پایینتر هستند.
ج) ضریب هوشی
پزشکان معتقدند نوزادانی که در هفته بیستوپنجم بارداری یا زودتر به دنیا میآیند، ضریب هوشی پایینتری دارند. اگرچه نوزادان هفتماهه کمی دیرتر از هفته ۲۵ به دنیا میآیند، اما هنوز خطر کاهش ضریب هوشی وجود دارد.
۵. پیامدهای بلندمدت نوزادان هفتماهه
نوزادان هفتماهه اگرچه با مراقبتهای ویژه میتوانند زنده بمانند، اما پیامدهای بلندمدت آنها شامل:
موفقیتهای علمی ضعیف در سن ۸ سالگی
مهارتهای تمرکزی پایینتر خطر
اختلالات رشدی و معلولیت ذهنی
خطر مشکلات تنفسی بلندمدت (chronic lung disease)
خطر مشکلات رشدی فیزیکی و عصبی
سالانه میلیونها نوزاد، نارس به دنیا میآیند و بعضی عمرشان به دنیا نیست و بعضی دیگر با آسیبهایی که به سلامتشان وارد میشود زندگی میکنند.
۶. شانس زندهمانی و باورهای نادرست
باور هم که میگویند اگر نوزاد هفت ماهه یا نه ماهه به دنیا بیاید زنده میماند، ولی اگر هشت ماهه به دنیا بیاید، باور صحیحی نیست، چون هرچه تولد نوزاد به زمان نه ماهگی بیشتر باشد، اندامهای او بیشتر شکل گرفتهاند بنابراین، این موضوع شامل هشت ماهگی هم میشود که اندامهای نوزاد، به تکامل بیشتری رسیده است.
در واقع:
نوزادان هفتماهه با مراقبتهای ویژه میتوانند زنده بمانند اما از از هر چهار نوزاد بسیار نارس یک نفر میمیرد
هرچه نوزاد دیرتر به دنیا بیاید (نزدیکتر به هفته ۳۷)، شانس زندهمانی بیشتر و آسیب کمتر است
۷. نقش والدین و مراقبت در خانه
پس از خروج نوزاد از NICU، والدین نقش مهمی در رشد و سلامت نوزاد دارند.
مهمترین نکات:
تغذیه مناسب (شیر مادر یا شیر مخصوص نوزادان زودرس)
پیشگیری از عفونت (دستزدن، محیط استریل)
پایش رشد فیزیکی و عصبی
استفاده از برنامههای مداخله زودهنگام برای بهبود مهارتهای حرکتی
توجه به مهارتهای تمرکزی و رفتاری کودک
جمعبندی
نوزادانی که در ماه هفتم به دنیا میآیند، به عنوان نوزادان زودرس طبقهبندی میشوند و با چالشهای جدی سلامتی، تنفسی، تغذیهای، ایمنی، عصبی و روانی مواجه میشوند. با مراقبتهای ویژه در NICU، بسیاری از این نوزادان زنده میمانند، اما از هر چهار نوزاد بسیار نارس یک نفر میمیرد.
نوزادان هفتماهه اغلب عجولتر هستند، مهارتهای تمرکزی پایینتری دارند و موفقیتهای علمی ضعیفتری در سن ۸ سالگی نشان میدهند. پزشکان معتقدند نوزادانی که بسیار زودرس به دنیا میآیند، ضریب هوشی پایینتری دارند و به اختلالات رشدی و معلولیت ذهنی رنج میبرند.
مداخلات زودهنگام میتواند مهارتهای حرکتی نوزادان زودرس را بهبود بخشد. والدین باید با تغذیه مناسب، پیشگیری از عفونت، و پایش رشد، نقش مهمی در سلامت بلندمدت نوزاد هفتماهه داشته باشند.
