عضلات، تمرینهای ورزشی را به خاطر میسپارند!
اغلب تصور میشود که اثرات ورزش کوتاه مدت است و استراحت و دوری از باشگاه برای چند هفته میتواند باعث استرس در افراد به دلیل نگرانی در مورد از دست رفتن عضلات شود. با این حال، تحقیقات نشان داده است که این استرس تا حدی بیدلیل است، زیرا اثرات تمرینات مقاومتی تا دو ماه در عضلات باقی میماند و با شروع مجدد تمرین پس از استراحت، دستاوردها سریع خواهد بود.
به نقل از ساینسدیلی، اکنون این سؤال مطرح میشود که چه مکانیسمها و تغییراتی در سطوح سلولی و مولکولی، حافظه عضلانی را توضیح میدهد؟ این چیزی است که محققان با مطالعه هزاران پروتئین عضلانی مورد بررسی قرار دادند.
در این مطالعه، ۱۰ هفته تمرین مقاومتی با یک استراحت به همان اندازه و سپس ۱۰ هفته دیگر تمرین مقاومتی دنبال شد. با استفاده از روش پروتئومیکس، میتوان به طور همزمان مقادیر بیش از ۳۰۰۰ پروتئین عضلانی را با استفاده از تجهیزات طیف سنجی جرمی پیشرفته مورد مطالعه قرار داد.
تمرین در پروتئینهای ماهیچهای رمزگذاری میشود
در این مطالعه دو نوع تغییر در پروتئینهای ماهیچهای دیده شد. برخی از پروتئینها در نتیجه تمرین تغییر کردند و در زمان استراحت به حالت قبل از تمرین بازگشتند و در دوره تمرینی جدید مشابه دوره تمرین اول دوباره تغییر کردند. این شامل پروتئینهای مرتبط با متابولیسم هوازی بود.
گروه دیگری از پروتئینها در نتیجه تمرین تغییر کردند و در طول استراحت و بعد از دوره جدید تمرین نیز به تغییر ادامه دادند. در میان این پروتئینها، چندین پروتئین متصل شونده به کلسیم، مانند کالپین-۲ وجود داشت که به تازگی مشخص شده است که ژن آن حتی پس از یک وقفه تمرینی، حافظه خود را حفظ میکند.
پروفسور جوها هولمی (Juha Hulmi)، محقق ارشد از دانشکده علوم ورزشی و سلامت، میگوید: در سطح تعداد هستههای عضلانی و رگههای حافظه ژنها، یعنی اپی ژنتیک، پاسخهای طولانیمدتی که حتی پس از استراحت ادامه مییابند و احتمالا «حافظه ماهیچهای» را توضیح میدهند، پیش از این مشاهده شده است.
اکنون، برای اولین بار، ما نشان دادیم که عضلات، تمرینات مقاومتی قبلی در سطح پروتئین را برای حداقل دو ماه و نیم «به یاد میآورند».
هولمی توضیح میدهد: بنابراین، حتی اگر عضلات در طول یک وقفه تمرینی طولانی در نهایت به اندازه اولیه خود کوچک شوند، یک اثر حافظه از تمرین قبلی در عضلات باقی میماند. این میتواند شروع مجدد تمرین را آسانتر کند.
به نقل از ساینسدیلی، اکنون این سؤال مطرح میشود که چه مکانیسمها و تغییراتی در سطوح سلولی و مولکولی، حافظه عضلانی را توضیح میدهد؟ این چیزی است که محققان با مطالعه هزاران پروتئین عضلانی مورد بررسی قرار دادند.
در این مطالعه، ۱۰ هفته تمرین مقاومتی با یک استراحت به همان اندازه و سپس ۱۰ هفته دیگر تمرین مقاومتی دنبال شد. با استفاده از روش پروتئومیکس، میتوان به طور همزمان مقادیر بیش از ۳۰۰۰ پروتئین عضلانی را با استفاده از تجهیزات طیف سنجی جرمی پیشرفته مورد مطالعه قرار داد.
تمرین در پروتئینهای ماهیچهای رمزگذاری میشود
در این مطالعه دو نوع تغییر در پروتئینهای ماهیچهای دیده شد. برخی از پروتئینها در نتیجه تمرین تغییر کردند و در زمان استراحت به حالت قبل از تمرین بازگشتند و در دوره تمرینی جدید مشابه دوره تمرین اول دوباره تغییر کردند. این شامل پروتئینهای مرتبط با متابولیسم هوازی بود.
گروه دیگری از پروتئینها در نتیجه تمرین تغییر کردند و در طول استراحت و بعد از دوره جدید تمرین نیز به تغییر ادامه دادند. در میان این پروتئینها، چندین پروتئین متصل شونده به کلسیم، مانند کالپین-۲ وجود داشت که به تازگی مشخص شده است که ژن آن حتی پس از یک وقفه تمرینی، حافظه خود را حفظ میکند.
پروفسور جوها هولمی (Juha Hulmi)، محقق ارشد از دانشکده علوم ورزشی و سلامت، میگوید: در سطح تعداد هستههای عضلانی و رگههای حافظه ژنها، یعنی اپی ژنتیک، پاسخهای طولانیمدتی که حتی پس از استراحت ادامه مییابند و احتمالا «حافظه ماهیچهای» را توضیح میدهند، پیش از این مشاهده شده است.
اکنون، برای اولین بار، ما نشان دادیم که عضلات، تمرینات مقاومتی قبلی در سطح پروتئین را برای حداقل دو ماه و نیم «به یاد میآورند».
هولمی توضیح میدهد: بنابراین، حتی اگر عضلات در طول یک وقفه تمرینی طولانی در نهایت به اندازه اولیه خود کوچک شوند، یک اثر حافظه از تمرین قبلی در عضلات باقی میماند. این میتواند شروع مجدد تمرین را آسانتر کند.
مرجع : خبرگزاری ایسنا
