ميگنا : پایگاه خبری روانشناسی و سلامت 9 مرداد 1400 ساعت 23:06 https://www.migna.ir/news/54237/دلایل-روانشناسی-پرتاب-اشيا-توسط-كودک-نوپا -------------------------------------------------- عنوان : دلایل روانشناسی پرتاب اشيا توسط كودک نوپا پروانه صفایی مقد‌م -------------------------------------------------- مشکلی که بعضی خانواده‌ها در تربیت فرزندشان با آن مواجه می ‌شوند، پرتاب وسایل و اشیای منزل است که در برخی کودکان زیر ۵ سال دیده می‌شود. همه کودکان روحیه بسیار حساس و شکننده‌ای دارند و والدین در نوع برخورد با آنها باید دقت بیشتری داشته باشند. متن : مشکلی که بعضی خانواده ها در تربیت فرزندشان با آن مواجه می شوند، پرتاب وسایل و اشیای منزل است که در برخی کودکان زیر ۵ سال دیده می شود. همه کودکان روحیه بسیار حساس و شکننده ای دارند و والدین در نوع برخورد با آنها باید دقت بیشتری داشته باشند. جیغ زدن، کوبیدن سر به دیوار، پرت کردن اشیاء و ... جزء عاداتی است که برخی کودکان در سنینی خاص آن را تجربه می کنند، لذا با روش های درست رفتاری می توان این عادات را از لیست رفتارهای کودک خود حذف نمود. تنها نکته ای که پدر و ماد ها باید آن را به یاد بسپارند، این است که کودک خود را محدود نکنند و با سخت گیری و تنبیه وی ترک این عادت را برای وی مشکل ننمایند. هر چند کودکان نسبت به اتفاقاتی که در اطراف شان می افتد، درک بسیار پایینی دارند، اما همین پرت کردن اشیا توسط آنها حس کنجکاوی را در آنها بالا می برد و باعث بروز خلاقیت و رشد فیزیکی در آنها می شود، اما چرا کودکان وسایل را پرتاب می کنند؟ چرا کودکان وسایل را پرتاب می کنند؟ در پاسخ به اینکه چرا کودکان وسایل را پرتاب می کنند، باید به این مورد اشاره کرد که پرتاب وسایل توسط کودکان نوپا طبیعی است تا زمانی که به الگوی رفتاری تبدیل شود. پرتاب وسایل، به مهارت های حرکتی پیشرفته و هماهنگی چشم نیاز دارد. از این رو، عمل پرتاب کردن معمولا نتیجه رشد کودکان است. با این حال، اگر کودک شما عادت دارد چیزهایی را پرتاب کند، چه برای جلب توجه و چه به دلیل برخی مسائل اساسی، این مسئله می تواند برای شما نگران کننده باشد. اکتشاف کودکان نوپا حس کنجکاوی دارند و از طریق بررسی وسایل، چیزهای جدیدی را یاد می گیرند. پرتاب وسایل می تواند برای کودکان نوپا بسیار جالب باشد. آنها ممکن است این کار را انجام دهند تا مشاهده کنند که هنگام پرش، سقوط، پاشیدن یا خرد شدن همه چیز چه اتفاقی می افتد. این روش کودک نوپا، برای تعیین علت و معلول است. بررسی عکس العمل اطرافیان به پرتاب اشیا می تواند به آنها در درک محیط و چیزهای اطراف کمک کند. جلب توجه کردن کودکان نوپا، جلب توجه شخص مورد علاقه خود را دوست دارند. آنها کارهای زیادی را برای جلب توجه مردم انجام می دهند. پرتاب اشیا یکی از اقدامات جلب توجه شما است. اگر مشاهده کنند که به آنها توجه نمی شود، به احتمال زیاد دوباره آن را تکرار می کنند. کودک نوپا معمولا هنگامی که والدین یا دیگران به کار مشغول هستند یا با شخص دیگری صحبت می کنند، از این حقه استفاده خواهند کرد. سرگرمی کودکان نوپا با بازی های مشابه و همان اسباب بازی ها به راحتی خسته می شوند، بنابراین آنها ممکن است روش های مختلف استفاده از اشیای یکسان یا بازی با اسباب بازی های مشابه را امتحان کنند. پرتاب کردن، یکی از روش های بازی با اسباب بازی قدیمی یا یک شی است که کودک نوپا اکنون آن را کسل کننده می داند. در این وضعیت پرتاب به بازی جدید تبدیل می شود و اگر کودک نوپا با آن سرگرم شود، احتمالا آن را تکرار می کند. ابراز احساسات برخلاف بزرگسالان، کودکان نوپا ابراز احساسات خود را از طریق کلمات دشوار می دانند. آنها معمولا از طریق اعمالی مانند گریه یا پرتاب اشیا ارتباط برقرار می کنند. پرتاب وسایل می تواند خشم، ناراحتی یا ناامیدی را به دلایل اساسی دیگری مانند درد یا گرسنگی به شما منتقل کند. عدم اطلاع از استفاده درست اشیا کودک نوپا استفاده درست از اشیا را درک نمی کند. برای درک استفاده صحیح، آنها را پرتاب می کند. آنها همچنین این کار را برای این که از شخص دیگری یاد گرفته و تقلید می کنند، انجام می دهند. به عنوان مثال، آنها کودک بزرگ تری را در حال پرتاب توپ می بینند و بعدا هنگامی که هر چیز گردی به کودک نوپا داده می شود، بلافاصله آن را دور می اندازند. راه حل و راهکارهای پرت نکردن چیزها توسط کودک اول از همه اینکه کودک را تنبیه نکنید، مگر اینکه کودک نوپایتان از پنجره سنگ پرتاب کند یا واقعا تهدید به آسیب رساندن به کسی کند. همچنین منظور از تنبیه دادن یک وقفه تربیتی به کودک است، نه چیز دیگری. در غیر این صورت برای پرتاب کردن چیزها به او وقفه ندهید یا تنبیهش نکنید، چون بیهوده است که سعی کنید در این سن کودک را از پرتاب کردن چیزها منع کنید. به جای تنبیه یا فریاد کشیدن سر کودک لازم است با دنبال کردن نکات زیر روی محدود کردن چیزهایی که پرتاب می کند و جایی که آن را پرتاب می کند، تمرکز کنید: به او نشان دهید که چه چیزهایی را می تواند پرتاب کند کودک نوپا سریع تر یاد می گیرد چه چیزهایی را نباید پرتاب کند، البته اگر چیزهای زیادی وجود داشته باشد که او مجاز است پرت کند و حتی تشویق می شود که پرتاب شان کند. توپ یک گزینه بدیهی برای پرتاب کردن است. داشتن تعداد زیادی توپ فومی، حوادث داخل خانه را به حداقل می رساند، اما بازی های پرتابی واقعی مانند پرت کردن یک کیسه پر از لوبیا یا هر چیز بی خطری که درش بسته باشد، به داخل یک سبد یا پراندن سنگ روی سطح یک حوضچه برای یک کودک دو ساله حتی سرگرم کننده تر هستند، به ویژه اگر خودتان هم همراه با او بازی کنید. پیامی که باید به کودکتان انتقال دهید این است که پرتاب کردن ایرادی ندارد اگر، اشیای مناسب را در زمان درستش و به جای مناسب پرتاب کند. هنگامی که کودک چیز نامناسبی مثل کفش را پرتاب می کند، با آرامش آن را از او بگیرید و بگویید: کفش برای پرتاب کردن نیست، اما توپ هست. سپس یک توپ برای بازی به او بدهید. پرتاب پرخاشگرانه را مدیریت کنید وقتی کودک نوپایتان چیزی را که نباید پرتاب می کند، برای مثال، شن های جعبه شن یا پرتاب لگوها به سمت یک کودک دیگر، چه کار باید بکنید؟ تا جایی که امکان دارد، سعی کنید چند بار اول آن را نادیده بگیرید. اگر او بداند که می تواند توجه شما را با پرتاب چیزی به سمت دیگران به خود جلب کند، احتمالا این کار را دوباره انجام می دهد. اگر فرزندتان اغلب با پرتاب چیزها به سمت دیگران خطر آسیب رساندن به آنها را ایجاد می کند، مهم است که همیشه به شیوه ای یکسان رفتار کنید، زیرا کودکان نوپا از طریق تکرار یاد می گیرند. پس دفعه بعد که این کار را انجام داد، بگویید: نه، اون دردش میاد، و او را برای یک وقفه کوتاه کنار ببرید تا توجهش را به نه ای که گفته اید جلب کنید و از آن موقعیت خارج کنید تا بتواند چند لحظه بعد شروع تازه ای داشته باشد. نکته کلیدی این است که وقفه کوتاه باشد؛ قاعده خوب یک دقیقه به ازای هر سال از سن کودک است، تا فرزندتان فراموش نکند که به چه دلیل وادار به قطع کاری که انجام می داد، شده است. تشویقش کنید حسش را بیان کند اگر متوجه شدید که کودک تان وقتی عصبانی می شود چیزهایی را به سمت کودکان دیگر پرت می کند، او را تشویق کنید تا به جای آن، منظور و احساس خود را با کلمات بیان کند. مثلا بگویید: اگر از آریا عصبانی هستی، از کلمات استفاده کن و احساست را بهش بگو! یا وقتی عصبانی می شی بیا به من بگو. گاهی هم ایرادی ندارد که با تن صدایتان به او بفهمانید که از رفتارش ناراضی هستید، فقط اجازه ندهید خشم شما تعیین کننده واکنش تان باشد، چون او این کار را از شما یاد می گیرد. سعی کنید برای بازداشتن فرزندتان از پرتاب چیزها، سرش فریاد نزنید و هرگز او را کتک نزنید، حتی اگر فقط زدن روی دستش باشد. اگر با وجودی که شما به طور پیوسته و با خونسردی تلاش کرده اید از این کارش پیشگیری کنید، او همچنان به پرتاب چیزها به سمت دیگران، طوری که برایشان دردآور است اصرار می ورزد، ممکن است هیچ گزینه ای غیر از زیر نظر گرفتن اسباب بازی هایی که با آنها بازی می کند نداشته باشید و در حال بازی با آنها مجبور شوید مثل یک سایه دنبالش باشید. اسباب بازی های کودک را به صندلی اش وصل کنید وقتی کودک در یک کالسکه یا صندلی مخصوص ماشین قرار دارد، سعی کنید چند اسباب بازی را به صندلی اش وصل کنید، طوری که به راحتی در دسترسش باشند. اسباب بازی ها را با نوارهای کوتاه به صندلی ببندید و انتهای آنها را کوتاه کنید تا دور گردن یا دست و پایش نپیچد. کودک به سرعت کشف خواهد کرد که علاوه بر پرتاب اشیا، می تواند دوباره آنها را به سمت خود برگرداند. این ترفند بازی را برایش دو چندان لذت بخش و کار شما را هم نصف می کند. جمع کردن اشیای پرت شده را با هم انجام دهید از کودک نوپایتان نخواهید که همه چیزهایی را که پرتاب کرده است جمع کند، چون این کار تکلیف سنگینی برای کودکی در این سن است. به جایش سعی کنید با هم روی چهار دست وپا قرار بگیرید و با گفتن: بیا ببینیم چقدر سریع می تونیم لگوها را با هم جمع کنیم؟ یا می تونی به من کمک کنی همه توپ های زرد رو پیدا کنم؟ کمکش را جلب کنید. الگوی خوبی برایش ایجاد کنید لازم نیست از پرتاب کردن گهگاه یک کوسن به طرف مبل خودداری کنید تا مبادا الگوی بدی برای کودک نوپایتان ایجاد کنید. در واقع، شما می توانید با استفاده از وسایلی که معمولاً در خانه تان پرتاب می کنید به او نشان دهید که چه چیزی برای پرتاب کردن مناسب است و چه چیزی نیست. دفعه بعد اگر چیزی را که نباید، پرتاب کرد، با هم در خانه دور بزنید و مثلا جوراب ها را به سمت سبد لباس، دستمال کاغذی های استفاده شده را به سوی سطل زباله و اسباب بازی ها و ترجیحا سبک ترین ها و عروسک های سبک و نرم را خیلی آرام توی جعبه اسباب بازی پرتاب کنید. در زمان صرف غذا کنارش بنشینید در این مرحله سنی غذا خوردن اغلب با کثیف کاری همراه است، اما شما می توانید با نشستن کنار کودک نوپایتان در حین غذا خوردنش ریخت و پاش او را محدود کنید. به این ترتیب شما آنجا هستید و اگر حرکتی به سمت پرت کردن ناهارش کرد، می توانید با ملایمت اما قاطعانه یک نه بگویید و در صورت لزوم بشقابش را با دست نگه دارید. والدین باید همیشه هنگام صرف وعده های غذا در کنار بچه های خود بنشینند تا آنها را وقتی لقمه در دهانشان نیست به صحبت بگیرند و به رشد مهارت های زبانی شان کمک کنند. این کار همچنین بهترین راه برای اطمینان از این است که کودک نوپا قبل از بلعیدن، غذای خود را خوب می جود. از ظروف مخصوص کودک استفاده کنید از چینی های ظریف خود یا حتی ظروف سفالی شکستنی برای غذا دادن به کودک نوپایتان استفاده نکنید. به جایش، سعی کنید یک ظرف مخصوص کودک نوپا با لیوان نی دار را که به میز یا سینی صندلی مخصوص کودک بسته می شود، تهیه کنید تا او نتواند ظرفش را بردارد. با این حال، به یاد داشته باشید که اگرچه این ظروف آن قدر کارآمد هستند که با قاپیدن سرسری کودک تان روی زمین نیفتند، اما آنها نمی توانند جلوی کودکی را بگیرند که از گیر کردن ظرفش به میز شگفت زده شده و مصمم است آن را جدا کند. همیشه مقادیر کمی غذا در ظرف کودک بریزید اگر مقادیر اندکی از غذاهای انگشتی در ظرف کودک بریزید و تا وقتی همه آن را نخورده غذای بیشتری در ظرفش نریزید، غذای کمتری هدر خواهد رفت و کودک نوپایتان مهمات کمتری برای بازی پرتاب کردن خواهد داشت. کودک را تحت فشار نگذارید که بیشتر از چیزی که می خواهد، غذا بخورد، مگر اینکه پزشک متخصص کودکان گفته باشد کودک اختلال رشد دارد و راهکارهایش را نیز به شما گفته باشد. لطفا والدین این نکته مهم و با اهمیت را به خاطر داشته باشند کودکان تان را به هیچ عنوان محدود یا به صورت اشتباه تنبیه نکنید و مشکل پیش رو را برای وی دشوار نسازید. هرچند کودک شما نسبت به محیط اطرافش، کنجکاو و با توجه است، روند پرتاب اشیا توسط کودک هم جزء خلاقیت و رشد فیزیکی در آن ها محسوب می گردد. پرتاب اشیا توسط کودک، نوعی مهارت جدید است که نشان از ورود کودک به مرحله جدیدی از رشد و تکامل طبیعی است. او هنگام غذا خوردن، مقداری از غذایش را از بشقاب به زمین می ریزد یا قاشق خود را از کنار میز به زمین پرت می کند، زیرا در حال کشف نیروی جاذبه است و از این کار، لذت می برد. در خیابان، هنگام راه رفتن در پیاده رو، پستانکش را به زمین می اندازد و یا هنگام بازی با اسباب بازی هایش، آن ها را به اطراف پرت می کند. در این موقعیت ها، واکنش شما بسیار حائز اهمیت است اگر به درستی واکنش نشان دهید، پرتاب اشیا توسط کودک در مرحله یادگیری باقی مانده و کودک شما از این روش برای ابراز خشم استفاده نخواهد کرد. آنچه مشخص است این حقیقت است که متوقف کردن پرتاب اشیا در کودک، عملا فرآیندی بی فایده است، زیرا پرتاب اشیا در کودک، قسمتی از پروسه رشد و تکامل وی است. شما به جای مقابله با این رفتار کودک، می توانید به کودک آموزش دهید که چه اسباب بازی ها یا وسایلی را در چه مکان ها و زمان هایی می تواند پرتاب کند تا بدین وسیله به خودش و یا دیگران آسیب نرساند. وجود یک پرستار صبور و آگاه به امور ومسائل روانشناختی کودک در این زمینه بسیار کمک کننده و دارای نقش اصلی و کلیدی است. نظر شما درباره این مقاله چیست؟ د كتر پروانه صفایی مقد م - روانشناسی بالینی