ميگنا : پایگاه خبری روانشناسی و سلامت 1 اسفند 1399 ساعت 9:05 https://www.migna.ir/news/52400/چرا-مدارس-مشارکت-آموزش-داده-نمی-شود -------------------------------------------------- عنوان : چرا در مدارس «مشارکت» آموزش داده نمی‌شود؟ -------------------------------------------------- به گفته یک جامعه شناس ارتباطات، جامعه ما فردگراست زیرا بیشتر افرادف به صورت انفرادی به انجام امور می پردازند و روحیه مشارکت بسیار تضعیف شده است. متن : محمدعلی الستی گفت: در گذشته های دور، انسان ها با یکدیگر تنها ارتباطات چهره به چهره و مستقیم داشتند و این مسائل باعث می شد آن ها مشارکت بیشتری نیز با یکدیگر در امور مختلف داشته باشند، اما امروزه ما شاهد رشد فردگرایی در جوامع هستیم. وی افزود: دو عامل زمانی و مکانی باعث توسعه فردگرایی در جوامع مختلف شده اند. این استاد دانشگاه درباره عامل مکانی ادامه داد: در خانواده و جامعه به ما آموزش داده می شود که فرد گرا بشیم و به صورت تنهایی و مستقل به امور خود بپردازیم. وی با اشاره به عامل زمانی اظهار کرد: در گذشته فردگرایی عملا امکان پذیر نبود، اما در حال حاضر با توسعه و همه گیری تکنولوژی های ارتباطی و توانایی برقراری ارتباط از راه دور، این امکان فراهم شده که ارتباط چهره به چهره دیگر مثل قبل مورد استفاده و مورد نیاز نباشد. این جامعه شناس ارتباطات بیان کرد: متاسفانه در مسائل مختلف، افراد شهوت موفقیت انفرادی دارند و این مسئله باعث تنها ماندن افراد می شود. به عنوان مثال کودکان تا قبل از ۷ سالگی، می گویند من غذا می خواهم و من های دیگر، اما در مدرسه می گویند ما، اما همین روحیه مشارکت در مدارس سرکوب می شده و دوباره به من تبدیل می شود. یکی دیگر از مثال ها، پاسخ به سوالات است، دانش آموزان ممکن است با هم به یک پرسش پاسخ بدهند، اما معلم آن را تقلب می داند و از آن منع می کند. حتی اگر افراد در مدارس دور یکدیگر جمع شوند تا کاری را به صورت گروهی انجام دهند، از آن ها خواسته می شود متفرق شوند به همین دلیل است که ما ایرانی ها بیشتر در کار های انفرادی موفق هستیم و در کار های گروهی شکست می خوریم. این استاد دانشگاه ادامه داد: متاسفانه در مدارس، دانشگاه ها و حتی ادارات ما نیز مشارکت آموزش داده نمی شود. وی درباره نقش رسانه ها در فردگرایی اظهار کرد: رسانه ها مفهوم انبوه تنها را ایجاد کرده اند به این معنا که افراد شاید در یک اتاق نشسته باشند، اما در دنیای تنهایی خود سیر می کنند و کمتر با هم ارتباط برقرار می کنند.