ميگنا : پایگاه خبری روانشناسی و سلامت 17 دی 1399 ساعت 11:40 https://www.migna.ir/news/51971/آیا-چاقی-ناشی-اختلال-روانی -------------------------------------------------- عنوان : آیا چاقی ناشی از اختلال روانی است؟ -------------------------------------------------- عوامل متعدد هورمونی و ارثی در چاقی دخیل است اما تصور عامه آن را ناشی از بی ارادگی و تنبلی می‌داند در حالیکه روانشناسان معتقدند، چاقی می تواند یکی از عوارض اختلال روانی «خوردن» باشد. متن : مکانیسم احساس سیری به دلایل مختلف در افراد چاق مختل شده و منجر بهمصرف بیش از اندازه غذا و تجمع چربی در نقاط مختلف بدن می شود. اختلال خوردن، نوعی اختلال در نحوهغذا خوردن است که از حالت طبیعی خارج شده است. به عنوان مثال چنانچهفرد از خوردن غذای کافی امتناع می کند یابیش از اندازه غذا می خوردیا اینکه پس از مصرف غذا اقدام به مصرف مسهل می کند، یا عمدا استفراغ می کندیا ترکیبی از اختلالات فوق را داشته باشد، به اختلال خوردن مبتلا شده است. اختلال خوردنشامل افکار و رفتارهای کنترل نشده ای است که الگوهای بیمارگونهغذا خوردن را القاء می کند.زنان و مردانی که به این اختلال دچار می شوند، تصور غیر واقعی و تحریف شده ای از بدن خود دارند. مثلا این افراد همیشه فکر می کنند که بیش از حد چاق هستند. به طور معمول یک تصور اشتباه وجود دارد که اختلالات خوردن را نوعی انتخاب در شیوه زندگی می دانند و تصور بر این است که آدم های چاق و پرخور دارای اختلال خوردن هستند در حالی کهاختلال خوردن هیچ ربطی به چاقی و لاغری ندارد. اختلالات خوردن در واقع بیماری های جدی و اغلب مرگباری هستند که با افکار و احساسات افراد مرتبط است. فریبا صانعی پور روانشناس بالینی در این ارتباط می گوید:چاقی را می توان یکی از عوارض اختلالات خوردن به شمار آورد،بروز چاقی را در بیشتر افراد بهنوعی می توان با بروزاختلالات شایع روان تنیمرتبط دانستکه با مشکلات فراوانی در زمینه سلامت جسمانی و عملکرد روانی فرد همراه است. وی اضافهمی کند: تاثیر چاقی بر روح و روان فرد مبتلا به اندازه ای استکه باتوجه به کیفیت و اختلالات بوجود آمده در زندگی، احتمال اینکه فرد مبتلا تا سرحد مرگ پیش رود، وجود دارد. صانعی پور می افزاید:اختلالات خوردن می تواند با تغییر الگوی غذایی و دریافت نامطلوب مواد مغذی در فرد چاق باعث ایجاد تغییرات روانی مرتبط با تغذیه حتی در رفتار و تکانش های فرد شده و تهدیدی برای سلامتیفرد محسوب شود. این رواندرمانگر با بیان اینکه نشانه و آثارابتلا به اختلالات خوردن را نه تنها در افراد چاق بلکه در فرد لاغر نیز می توان، مشاهده کرد، می گوید:اختلالات خوردنبا رفتارهایی از جمله کاهش خوردن، روزه داری، زیاد خوردن و خوردن همراه با تهوعو استفاده از داروهای ضد یبوست و ادرار آور قابل تشخیص است. صانعی پور گفت: تشخیص و قراردادن فرد چاق در کنار فرد پرخور به هیچ وجه صحیح نیست چراکه فرد چاق احتمال اینکه به اختلالات خوردن مبتلا شود، بسیار زیاد است. خوراک فردلاغر یاافرادی که داری تناسب اندامهستند در طول روز از یک فرد به ظاهر چاق بیشتر است و نمی توان انگ چاقی به فردی زد که از روی پرخوری به این بیماری دچار شده است. وی با بیان اینکه اختلالات خوردن در بیشتر افراد چاق می تواند منجر به سوء تغذیه، پوکی استخوان، آمنوره یا فقدان قاعدگی، بیماری های قلبی-عروقی و افسردگی شود، می گوید:در مجموع اشکال بالینی اختلالات خوردن بی اشتهایی روانی و پرخوری روانی است و تحقیقات نشان داده آنچه که باعث پرخوری و افزایش وزندر افراد چاق می شود، عوامل جسمی و روحی است. این رواندرمانگر ادامه می دهد:انگ چاقی و رفتار تبعیض آمیز به دلیل وزن و سایز افراد، اثرمنفی مرتبط با اضافه وزن در این دسته افراد می گذارد و صحبت هایی از این دست که افراد چاق، تنبل یا فاقد اراده هستنددر جامعه فراگیر است و مشکلاتی برای این عده تا بزرگسالیبه همراه خواهد داشت. صانعی پور می گوید:ترس از چاق بودن می تواند منجر به ابتلا فرد به اختلالات خوردن شود و بهبودی آن را دشوارتر کند به همین دلیل افراد چاق یا دارای اضافه وزناز انجام فعالیت هایی از جمله ورزش،مطالعه، خرید کردن و مشارکت در کارهای منزل خودداری می کنند.