ميگنا : پایگاه خبری روانشناسی و سلامت 20 ارديبهشت 1400 ساعت 10:45 https://www.migna.ir/news/53315/تفاوت-گذاشتن-بین-فرزندان-تاثیری-روحیه -------------------------------------------------- عنوان : تفاوت گذاشتن بین فرزندان چه تاثیری در روحیه آن ها دارد؟ -------------------------------------------------- تأثیر محبوبیت یکی از بچه‌ها می‌تواند بر روی کودکان، چه واقعی و چه درک شده تأثیر زیادی بگذارد، موضوعی است که در حال افزایش نگرانی است. ​ متن : چه واقعی باشد و چه درک شده، ترجیح والدین می تواند اثرات مادام العمر بر روی کودکان داشته باشد. ​ترجیح والدین می تواند اثرات پایداری بر عزت نفس کودک، سلامت عاطفی و سلامت روانی او داشته باشد. ​موضوع علاقه مندی والدین به تازگی روند روبه رشدی داشته است. در حالی که بسیاری از والدین اغلب زود اعلام می کنند که برای من هیچ کدام نسبت به دیگری برتری ندارید و شما را به یک اندازه دوست دارم، اما کودک و یا خواهر و برادر بزرگ تر ممکن است درخواست کنند تا شما این طور فکر نکنید. در واقع، تأثیر محبوبیت یکی از بچه هامی تواند بر روی کودکان، چه واقعی و چه درک شده تأثیر زیادی بگذارد، موضوعی است که در حال افزایش نگرانی است. ​ ​تحقیقات نشان داده است که این تأثیر زیاد خوبی نیست، نشان می دهد کودکانی که در زندگی و خانواده خودبه خود کمترین علاقه ای احساس می کنند، در سال های نوجوانی بیشتر احتمال دارد مواد مخدر مصرف کنند و از الکل و سیگار استفاده کنند. این موضوعات زمانی درست از آب درمی اید که اعضای خانواده به هم خیلی نزدیک و صمیمی نباشند و به نظر می رسد که تنش بین خواهر و برادر ها زمانی که یک کودک محبوب خانواده است، افزایش می یابد. والدین نیز ممکن است از شنیدن این که به نظر می رسد تفکرات کودکان نسبت به واقعیت فراتر رفته و درست نیست متعجب شوند. ​ به عبارت دیگر، مهم نیست که مامان یا بابا واقعاً یکی از فرزندانشان رو بیشتر از دیگری دوست داشته باشند. تنها چیزی که مهم است این است که کودک فکر می کند که آنها این کار را انجام می دهند. بیایید صادق باشیم ​​برطبق نظریهٔ میشل لوین" تراپیست خانواده و مالک طرح سلامت و روان": دوست داشتن یا بهتر بودن یک خواهر و برادر نسبت به خواهر و برادر دیگر می تواند برای پدر و مادر بسیار رایج باشد. " او به شما پیشنهاد نمی دهد برای تشویق بقیه کودکانتان به بازار بروید و برای فرزند مورد علاقه تان تیشرتبخرید، اما او فکر می کند که برای والدین مهم است که بدانند و تشخیص دهند که این ترجیحات چگونه می توانند رخ دهند. وی توضیح داد که همه کودکان شخصیت ها، علایق، نیاز ها و روش های متفاوتی برای بیان نیاز هایشان دارند. ​کودکانی که با مبارزات دیگری مانند افسردگی یا اضطراب روبرو هستند، گاهی اوقات می توانند رفتاری چالش برانگیز از خود نشان دهند که باعث می شود زندگی در کنار هم برادران و خواهرانشان آسان نباشد؛ بنابراین همیشه این یک مورد نیست که والدین یک کودک را بیشتر از دیگری دوست داشته باشند. ممکن است فقط این باشد که یک کودک برای پدر و مادر راحت تر از دیگری باشد. ​ ​لوین گفت: "غالباً یک خواهر یا برادر دیگر به همان اندازه نیاز ها یا مبارزات مشابهی ندارند، و باید تلاش کنند که فرد صلح اور بین کودکانشان شوند که این موضوع می تواند منجر به احساس حسن نیت شود. و پس از این موضوع بچه هایی با شرایط حساس پزشکی وجود دارند. لوین توضیح داد که این بچه ها گاهی اوقات به زمان و انرژی پدر احتیاج دارند. آن ها ممکن است فرد موردعلاقه نباشند، اما برای خواهر و برادر هایی که زمان و توجه زیادی دریافت نمی کنند، خشم و رنجش می تواند بسیار واقعی باشد. ​گاهی اوقات به سادگی علایق مشترک است. ​​​​​​​​لوین توضیح داد: " پدری که به ورزش علاقه مند است، احتمالاً ارتباط بهتری با کودکی خواهد داشت که او هم به ورزش علاقه مند است، به عنوان مثال با کودکی که بازی های داخل خانه و ویدئو را ترجیح می دهد به نسبت ارتباط کمتر است. ​ او گفت: " این پویایی می تواند بسیار پیچیده شود. " ​​​​اثرات منفی پزشک اطفال و مادر چهار فرزند توضیح داد: مشکل این است که درک اینکه کودک فکر کند او فرد موردعلاقه پدر و مادرش نیست و بقیه از او عزیزترند می تواند ضربه محکمی به عزت نفس کودک وارد کند. ​ او گفت: " چیزی که ما باید از آن به عنوان والدین بسیار آگاه باشیم این است که خواهر و برادر ها را مقایسه نکنیم. به عنوان یک مادر دوقلو، این چیزی است که من باید بسیار مراقب باشم. ما به سختی تلاش می کنیم تا از برچسب هایی مانند "هوشمند" یا "ورزش کار" اجتناب کنیم. ​اگر شما فرزند نورچشمی یا محبوب خانواده نیستید این ممکن است باعث نگرانی هایی از جمله اینکه شما را در یک گروه دیگر طبقه بندی کردن و ارزش خاصی به نسبت فرزند محبوب ندارید. ​وی افزود، "من فکر می کنم بچه هایی کهاحساس موردعلاقه قرارگرفتن کمتری قرار دارند، بیشتر نقش بازی می کنند، مخصوصاً وقتی وارد دورهٔ نوجوانی می شوند. داشتن اعتمادبه نفس قوی در آن سال ها بسیار مهم است و اگر آن ها خودشان را به عنوان یک بچه بد در نظر بگیرند، می تواند ضعیف شود. " لوین با این نظر موافق بود و افزود: " این مسئله قطعاً می تواند بر اعتمادبه نفس و احساس آن ها در خانواده، به ویژه در حوادث خانوادگی و تعطیلات تأثیر بگذارد. " در حالی که او توضیح داد که هرکسی در نحوه برخورد با این احساس که فرد محبوب خانواده نیست، متفاوت است، او اشاره کرد که " این مسئله به دوران بزرگسالی منتقل می شود، مگر اینکه آن ها این مسئله را تصدیق کنند و واقعاً در مورد آن صحبت کنند. " آسیب به واحد خانواده ​​​​​​​​این فقط در مورد روابط بین والدین و فرزندانشان نیست. روابط بین خواهران و برادران نیز می تواند با مشکل مواجه شود. ​ لوین توضیح داد: برای هر خانواده فرق دارد. " برخی از خواهران و برادر ها متوجه این موضوع می شوند و نسبت به یکدیگر احساس گناه یا بدی می کنند و این کار به آن ها کمک می کند تا ارتباط برقرار کنند، در حالی که برخی دیگر کینه یا رقابت را حفظ می کنند." وزیری فالیس نگران است که آسیبی که توسط ترجیح والدین وارد می شود می تواند به بزرگسالی برسد و روابط بین خواهران و برادران بزرگ سال و والدین آن ها تیره وتار شود. ​با این حال، او می خواهد به مردم یادآوری کند که ممکن است با این شرایط دشوار خانوادگی دست وپنجه نرم کنند " که دوستان شما خانواده ای هستند که شما برای خودتان درست می کنید. " او گفت: "ما در جامعه ای زندگی می کنیم که در آن همه در سراسر کشور زندگی می کنند و شما می توانید یک" خانواده " جدید ایجاد کنید اگر شما یک تجربه کم تر از حد مطلوب در خانواده ای که در آن متولد شده اید داشته باشید. " برای والدینی که نمی خواهند فرزندانشان بزرگ شوند و خودشان را از خانواده جدا کنند، اکنون اقدام برای پایان دادن به هرگونه برداشت از تبعیض می تواند بهترین راه حل باشد. ​ چه کار می توانید بکنید؟ ​​​​​​​​لوین می گوید مهم ترین کاری که یک پدر می تواند بکند این است که اگر کودک بگویید شما فرزند دیگر را بیشتر از او دوست دارید. بداند که کودک در حال ضربه خوردن احساسی است در رابطه با این موضوع. ​ "فقط نگویید، " من بچهٔ موردعلاقه ندارم " یا حتی آن را نادیده بگیرید. اگر این چیزی است که آن ها احساس می کنند، پس این حس از جایی می آید و دیدگاهشان است. او (لوین) گفت: " پس این احساس مهم است و آن را به هیچ وجه نادیده نگیرید. " در عوض، او می گوید در این باره با فرزندتان صحبت کند. ​"احساس خود را به طور واقعی تأیید کنید و سپس مسئله را حل کنید. او توضیح داد که چیزی که ممکن است کودک واقعاً بخواهد بگوید این است که آن ها زمان و توجه بیشتری را دوست دارند. ​ شاید آنها بتوانند هر روزی را اختصاص به یک نفر دهند تا جایی که شما تلاش کنید با هرکدامشان بازی مورد علاقه شان را انجام دهید. له وین گفت: به خصوص از بچه بپرسید که چه چیزی لازم دارد یا به او این فرصت را بدهید تا بخواهد به شما بگوید چه چیزی را دوست دارد. ​ وزیری فلیس با این نظر موافق است و توصیه می کند: " از طغیان ها و خشم های فرزندتان چشم پوشی نکنید و یا آن ها را در زمانی که بچه شما نوجوان است، حذف نکنید. قطعاً باید یک دوره رسیدگی وجود داشته باشد. وقتی همه چیز آرام می شود، خوب است که به آنچه که کودک سعی دارد به شما بگوید گوش دهید. " صرف زمان برای شنیدن صدای کودک در زمانی که او احساس تبعیض را بیان می کند، تصدیق آنچه احساس می کند، و کارکردن با هم برای پیداکردن راه هایی برای کمک به آن ها برای این که احساس نکنند این راه ممکن است بهترین روش برای حفاظت از روابط با همه کودکان در آینده باشد. ​ لوین همچنین والدین را تشویق می کند که " خودتان این مسائل را چک کنید. " چه گفته شده باشد و چه گفته نشده باشد، وقتی تبعیض نژادی وجود دارد، کودکان اغلب آن را احساس خواهند کرد. اگر این مسئله واقعیت دارد، برای داشتن رابطه بهتر با کودکتان به عنوان یک پدر و مادر چه کاری باید انجام دهید؟ ​ این ممکن است والدین را مجبور کند که از مناطق راحتی خود بیرون بیایند و کار کنند تا به چیز هایی که کودک آن ها دوست دارد علاقه نشان دهند حتی اگر خودشان جذابیت را به طور خاص نمی بینند. ​ گاهی اوقات کمی تلاش می تواند تفاوت زیادی در نزدیک تر کردن والدین و بچه ها به یکدیگر ایجاد کند. ​