ميگنا : پايگاه خبری روانشناسی و بهداشت روان 26 بهمن 1399 ساعت 21:37 https://www.migna.ir/news/52345/راهکار-های-کمک-بیماران-اسکیزوفرنی-روز-های-کرونایی -------------------------------------------------- عنوان : راهکار‌های کمک به بیماران اسکیزوفرنی در روز‌های کرونایی -------------------------------------------------- یک روانشناس درباره نحوه کمک به بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در همه گیری ویروس کرونا توضیحاتی داد. متن : حمید خاکباز دکترای تخصصی روانشناسی گفت: مطالعات اخیر درباره مرگ و میر ناشی از کرونا نشان می‌دهد این آمار در مبتلایان به بیماری‌های قلبی- عروقی، دیابت و تنفسی افزایش پیدا کرده است. همچنین برخی مطالعات دیگر حاکی از آن است که مبتلایان به افسردگی و اسکیزوفرنی بیشترین خطر ابتلا به کرونا را به خود اختصاص داده اند.   او در ادامه افزود: نتایج یک مطالعه در کشور آمریکا که برروی ۱۶۸۵ بیمار مبتلا به کرونا انجام شده است، نشان می‌دهد احتمال مرگ افرادی که هر گونه اختلال روانپزشکی داشتند بر اثر کرونا بیشتر از سایرین است. البته به مطالعات بیشتری در این زمینه نیاز داریم. در واقع در روزهای کرونایی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در مقایسه با جمعیت عمومی در معرض خطر بیشتری قرار دارند؛ چرا که سلامت جسمی ضعیف و موقعیت نامناسب اجتماعی دارند. نقص شناختی، آگاهی ضعیف از خطر و موانع کنترل بیماری‌های عفونی از جمله زندگی در مراکز جمعی باعث شده است تا بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به کرونا قرار گیرند. این بیماران با نقص در بینش و تصمیم گیری توصیف می‌شوند و ممکن است اقدامات محافظتی مثل شستن دست‌ها برای جلوگیری از انتقال ویروس برای این افراد سخت باشد. همچنین به دلیل کاهش قدرت درک در این افراد، حفظ فاصله فیزیکی با سخت خواهد بود؛ بنابراین بیشتر از گروه‌های دیگر در معرض آسیب هستند. همچنین عوامل مختلفی مانند سیگار کشیدن، خطر پیشرفت بیماری و عوارض ناشی از کرونا و سلامت ریه را تحت تاثیر قرار می‌دهد. پیشنهاداتی برای کمک به بیماران اسکیزوفرنی بیماری اسکیزوفرنی موجب تغییراتی در خلق، رفتار، تفکر و ادراک افراد می‌شود. همچنین در این بیماری ارتباط فرد با واقعیت‌ها به نوعی قطع خواهد شد. او افزود: کسی که به اسکیزوفرنی مبتلا شده است، در ابتدا متوجه ابتلای خود به این بیماری نیست و فقط ناراحتی و سردرگمی را تجربه می‌کند. از جمله علائم اصلی این بیماری می‌توان به توهم، هذیان، گفتار و رفتار آشفته، بی حسی، تنبلی و گوشه گیری اشاره کرد. خاکباز بیان کرد: در واقع این بیماری یک درصد از جمعیت دنیا را درگیر کرده است؛ به صورتیکه از هر ۱۰۰ نفر یک شخص به بیماری اسکیزوفرنی مبتلا می‌شود. هر شخص بدون در نظر گرفتن جنسیت، سبک زندگی و نژاد ممکن است تحت تاثیر این بیماری قرار بگیرد. او در ادامه افزود: به دلیل اینکه که این بیماری آهسته و به تدریج در افراد صورت می‌گیرد، ممکن است به مدت طولانی افراد متوجه ابتلای خود نشوند. حتی ممکن است اسکیزوفرنی به طور ناگهانی با تغییر شدید رفتاری طی چند روز یا هفته خود را بروز دهد و این تغییر ناگهانی ناشی از مدت طولانی ابتلا به این بیماری است. خاکباز گفت: یکی از نکات مهم در این بیماری تاکید بر آسیب پذیری و استرس ‌این افراد است. در واقع آسیب پذیری، استعداد ژنتیکی فرد برای ابتلا به بیماری تعریف می‌شود. همچنین آمادگی و واکنش همه افراد در برابر استرس یکسان نیست؛ بنابراین باید مهارت و راهکار‌های لازم برای کنترل استرس در نظر گرفته شود. او در ادامه افزود: در واقع اسکیزوفرنی را بیشتر در خانواده‌های از هم گسیخته و عدم ارتباط مناسب با فرزند مشاهده می‌کنیم. به طور کلی آشفتگی ارتباطی در این خانواده ها بسیار زیاد است. خاکباز گفت : خط مقدم درمان اسکیزوفرنی همان درمان دارویی است که تجویز فقط باید توسط روانپزشک صورت بگیرد. همچنین درمان‌های روانشناختی، حمایتی، روانی و اجتماعی بسیار حائز اهمیت است. نقش مشاور توانبخشی برای کمک به درمان این بیماران بسیار کمک کننده است. پرداختن و توجه به عوامل اجتماعی سلامت مثل اختصاص دادن مکان امن برای این افراد در مرحله اول بسیار حائز اهمیت است. توصیه می‌شود پزشکان دقت بیشتری نسبت به این بیماران داشته باشند؛ چرا که ممکن است به دلیل کاهش قدرت درک اسکیزوفرنی‌ها مشکلات خود مانند درگیری تنفسی را اعلام نکنند و این پنهان کاری باعث سخت‌تر شدن وضعیت بیماری ‌شود. او در ادامه افزود: توصیه می‌شود متخصصان بالینی و روانشناسان در صورت امکان از راه دور و با استفاده از فناوری اینترنت با بیماران ملاقات داشته باشند و آن‌ها را ویزیت کنند. خانواده‌ها و متخصصان باید آموزش‌های کامل برای مصرف منظم دارو به بیماران خود ارائه دهند. خاکباز گفت: توصیه می‌شود در صورتی که فضای مجازی و رسانه‌ها باعث افزایش استرس در افراد اسکیزوفرنی و خانواده‌ها می‌شود؛ سعی کنند از آن‌ها فاصله بگیرند. همچنین در منزل سرگرمی‌های بیشتری آماده کنند تا بتوانند ذهن خود و افراد بیمار را کنترل کنند.