ميگنا : پایگاه خبری روانشناسی و سلامت 5 بهمن 1395 ساعت 19:54 https://www.migna.ir/news/39845/اعماق-زمین-گذشت-زمان-انسان-چگونه -------------------------------------------------- عنوان : در اعماق زمین گذشت زمان برای انسان چگونه است؟ -------------------------------------------------- "مایکل سیفر" کاوشگر و غارنورد باتجربه آمریکایی طی سفرهای بلندمدتی که به درون غارهای مختلف داشته به این نتیجه رسیده است که در زمانیکه انسان در محیط‌های که نور خورشید در آنها نفوذ نمی‌کند، زندگی کند گذشت زمان را کمتر متوجه می‌شود. متن : به گزارش نیویورک پست، "سیفر" که تجربه غار نوردی بلندمدت را در کارنامه خود دارد یک بار در 16 ژوئیه سال 1962 بدون داشتن ساعت به داخل یک غار رفت و قصد داشت حدود یک ماه در آنجا بماند. 16 ژوئیه معادل(26 تیر ماه) است. وی روزها را طبق الگوی خواب خود در نظر می گرفت و خواب یک شب را معادل یک روز می دانست و انتظار داشت که در 20 اوت(اول شهریور) از غار خارج شود؛ اما زمانی که سفرش پایان یافت متوجه شد که 14 سپتامبر(24 روز بیشتر از زمان در نظر گرفته شده توسط وی) است. وی در عمر 60 ساله خود، تا به حال سه مرتبه کمتر گذشتن زمان را زیر زمین تجربه کرده و توانسته است با استفاده از تجربیات خود رفتار و درک مغز انسان را در شرایط فقدان نور طبیعی و دور از دیگر انسان ها بررسی کند. وی در این سفرها در یک چادر زندگی کرده و با استفاده از یک ژنراتور کوچک و یک لامپ به مطالعه پرداخته و خاطرات خود را نوشته است. "سیفر" در شرایط زیر زمین با هر الگویی که دلش می خواسته خوابیده، بیدار شده و غذا خورده و این فعالیت ها را در یک دفترچه ثبت کرده است. زمانیکه که "سیفر" در 14 سپتامبر(24 شهریور) روی سطح زمین آمد و فکر می کرد که تقریبا 20 اوت(اول شهریور) است، به طور تصادفی به یک موضوع مهم درباره بیولوژی بدن انسان پی برد. دانشمندان معتقدند چرخه شبانه روزی انسان 24 ساعت است. اما "سیفر" نظری مخالف این دارد. دانشمندان معتقدند چرخه شبانه روزی انسان 24 ساعت است. اما "سیفر" نظری مخالف این را دارد. مدت زمان هایی که وی در هر روز در غار بیدار بوده، بسیار متفاوت بوده است. کمترین آنها حدودا شش ساعت و بیشترین آن حدود 40 ساعت بوده است. این موضوع به سرعت تنظیم بدن وی با مدت شبانه روز در روی سطح زمین را به هم زده است. 10 سال بعد در تجربه دیگری وی مجددا آزمایش خود را تکرار کرد و این بار به یک غار در تگزاس رفت و قرار بود شش ماه در آن زندگی کند و به همراه خود 780 گالن آب برد. وی بعد از این سفر متوجه شد که در پنج هفته اول، با یک چرخه شبانه روزی 26 ساعته زندگی کرده است. "سیفر" در بررسی های خود متوجه شد که در این سفر، شبانه روز وی بین 26 تا حتی 50 ساعت بوده است. در روز هفتاد وهفتم وی در ماهیچه های دست خود احساس ضعف می کند و نهایتا دو روز بعد به همراهان خود اطلاع می دهد تا او را از غار خارج کنند اما بعدا منصرف شده و کار را ادامه می دهد. وی شش ماه کامل در غار زندگی کرد و چشمانش به همین خاطر شدیدا ضعیف شد. آخرین سفر وی در سال 1999 تقریبا دو ماه طول کشید. این غارنورد ماجراجو در نظر داشت تا ببیند افزایش سن چه تغییری در روند درک انسان از گذشت زمان در این شرایط دارد. سیفر در 30 نوامبر 1999 وارد غار شد و در روز 14 فوریه 2000(76 روز بعد) از غار خارج شد، در حالیکه فکر می کرد در پنجم فوریه(67 روز بعد) از غار خارج شده است. در این سفر، سیفر برای مدتی علاوه بر ضعف در بینایی در حافظه خود نیز دچار اختلال شد. خبرگزاری ایسنا