پنجشنبه ۱ مهر ۱۴۰۰ - 23 Sep 2021
تاریخ انتشار :
چهارشنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۴ / ۰۹:۱۹
کد مطلب: 35581
۱

نظر مدیرگروه روانشناسى دانشگاه شهید بهشتى درباره میزان بدگمانی در بين بانوان و آقايان

نظر مدیرگروه روانشناسى دانشگاه شهید بهشتى درباره میزان بدگمانی در بين بانوان و آقايان
کارشناس مسائل تربیتى و مدیر گروه روانشناسى دانشگاه شهید بهشتى تهران گفت: تحقیقات نشان داده است که میزان بدگمانی در بین بانوان در مقایسه با مردها بیشتر است که باید برای حل این مشکل راهکارهای لازم ارائه شود.

دكترسیما فـــــردوسی شامگاه سه‌شنبه در سلسله نشست‎های هفتگی پاتوق خانواده با موضوع «با بی‎اعتمادی همسرم چه کنم» اظهار کرد: برای علت‎شناسی بی‌اعتمادی باید به دوران کودکی افراد برگردیم.

وی افزود: بی توجهی به نیازها در دوران کودکی و عدم پاسخگویی به این نیازها، یکی از عوامل ایجاد بی‎اعتمادی در بین افراد است.
کارشناس مسائل تربیتى و مدیر گروه روانشناسى دانشگاه شهید بهشتى تهران عنوان کرد: بسیاری از روانشناسان و کارشناسان بهداشت روان معتقدند که دوران نوزادی افراد نیز در ایجاد بی‎اعتمادی در آینده بسیار تاثیرگذار است.

وی ادامه داد: وقتی نوزاد برای دستیابی به نیازهای خود هیچ‌گونه پاسخی از پدر و مادر و خود در محیط دریافت نکند، در مرحله اول نسبت به محیط بی‎اعتماد می‎شود و در مرحله دوم نیز دیدگاه مثبتی نسبت به اطرافیان و محیط خود پیدا نمی‎کند.

کارشناس مسائل تربیتى و مدیر گروه روانشناسى دانشگاه شهید بهشتى تهران گفت: تحقیقات نشان داده است که میزان بدگمانی در بین بانوان در مقایسه با مردها بیشتر است که باید برای حل این مشکل راهکارهای لازم ارائه شود.

فردوسی تجربیات منفی و تکرار این تجربیات را از دیگر عوامل ایجاد بی‎اعتمادی در افراد دانست و خاطر نشان کرد: دوستان ناباب از دیگر عوامل ایجاد بی‎اعتمادی در افراد است به طوری که نظام فکری فرد در آینده حول و حوش محور بی‎اعتمادی رشد می‎کند.

وی ادامه داد: در بزرگسالی وقتی فرد قصد ازدواج پیدا می‎‌کند، از آن‌جایی که شرط اول ازدواج، وجود اعتماد نسبت به جنس مخالف است اما متاسفانه این‌گونه افراد نسبت به همسر خود دچار بی‎اعتمادی می‎شوند و میزان بی‎اعتمادی نیز با افزایش سن رشد می‎کند.

مدیر گروه روانشناسى دانشگاه شهید بهشتى تهران شروع بی‎اعتمادی را از دوران نوجوانی اعلام کرد و گفت: متاسفانه دختران جوان وقتی با این‌گونه مسائل در طرف مقابل‌شان روبه‌رو می‎شوند، حساسیت طرف مقابل خود را دال بر علاقه‎مندی همسر نسبت به خود می‎داند؛ این در حالی است که چنین رفتارهایی نشانه‌ای از علاقه فرد نیست.

وی به ابعاد مختلف بدبینی در افراد اشاره کرد و افزود: گاهی اوقات همسران در ابتدای زندگی مشترک خود با یکدیگر درباره مسائل مختلف مانند نحوه لباس پوشیدن، نوع رفتار و ... قرار می‎گذارند زمانی که یکی از افراد خلاف وعده‎های خود عمل می‎کند، طبیعی است که طرف مقابل به وی شک کند و نسبت به وی دچار بدبینی شود.

فردوسی ادامه داد: بدبینی در چنین افرادی از بین نمی‎رود، مگر این که فرد مورد نظر که خطایی از او سر زده است، قاطعانه تصمیم بگیرد به تمام حرف‎ها و قول‎های خود عمل کند و در غیر این‎صورت شک و بدبینی ادامه دارد.

وی به نوع دوم بدبینی اشاره کرد و گفت: در نوع دوم، بدبینی به سمت بدگمانی پیش می‎رود؛ به طوری که طرف مقابل در کمال صداقت زندگی می‎کند اما طرف دیگر نسبت به او بدگمان است.

مدیر گروه روانشناسى دانشگاه شهید بهشتى تهران در تعریف هذیان اذعان داشت: در تعریف هذیان آمده است وقتی باور فرد در دنیای واقعی وجود نداشته باشد، فرد دچار هذیان شده است.

وی تاکید کرد: وقتی تفکر فرد حالت هذیانی پیدا می‎کند به این حالت اختلال هذیانی گفته می‎شود که در این نوع اختلال، فرد حرف‎های سنگینی می‎زند و همسر خود را متهم به خیانت می‎کند.
وی ادامه داد: به همین دلیل رفت و آمد همسر خود را زیر نظر می‎گیرد؛ تنها به دنبال اثبات گفته‎های خود است این در حالی است که تفسیرهای وی کاملا منفی است.

فردوسی پیرامون نحوه برخورد با افرادی که دچار اختلال هذیان شده‎اند، گفت: با این افراد نباید وارد بحث‎های طولانی‎مدت شد چراکه آن‌ها به هیچ وجه قانع نمی‎شوند و به طور کامل در ذهن خود پیام منفی وارد می‎کند.

وی تصریح کرد: بچه‎ها در این‌گونه فضاها از رفتارهای والدین خود تقلید می‎کنند به طوری که آسیب این نوع رفتارها بر کودکان بسیار بالا است و آن‌ها در آینده همین افراد را در پیش می‎گیرند.

کارشناس مسائل تربیتى و مدیر گروه روانشناسى دانشگاه شهید بهشتى تهران دسته سوم را افرادی اعلام کرد که بدبینی آن‌ها خفیف‎تر از دیگران است و بیان داشت: این افراد رفتارهای شک برانگیزی از همسر خود مشاهده می‎کنند و این باعث می‎شود که فرد مقابل نسبت به این رفتارها بی اعتماد شود؛ بنابراین باید بیشتر به علت رفتارها دقت شود.

وی بیان کرد: بدبینی و بدگمانی ریشه ژنتیکی ندارند اما در خانواده عواملی وجود دارد که بی‎اعتمادی را در افراد دامن می‎زنند.

فردوسی بیان کرد: متاسفانه بسیاری از خانواده‎ها فرزندان خود را از دوران کودکی وارد اجتماع و بازار کار می‎کنند که این موضوع باعث می‎شود کودک با دیدن افراد مختلف و انواع رفتارها در آینده تاثیر بگیرد و از آنجایی که آن‌ها قدرت تحلیل ندارند، در دوران بزرگسالی نسبت به اطرافیان دچار بی‎اعتمادی می‎شوند.
مرجع : فارس
نام شما

آدرس ايميل شما
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود
  • نظرات پس از تأیید مدير حداكثر ظرف 24 ساعت آينده منتشر می‌شود

در مورد مسائل جنسی چگونه با فرزند خود صحبت کنیم؟ نکته‌ها و پیشنهادهایی برای والدین
۱۵ روش تقویت روحیه و انرژی مثبت در زندگی
زن‌ها بوی ترس را می‌فهمند؟
قوانین خانه امن
اختلالی که با تغییر فصل خود را نشان می‌دهد
پنج مهارت افراد موفق که در مدرسه یاد نمی‌گیریم
چرا بلاگرنماها مضر هستند؟/ خسارات مادی و معنوی بلاگرها به کاربران فضای مجازی چیست؟
خود شفقتی برای اختلال اضطراب اجتماعی
۱۷ روش یادگیری دوست داشتن خود و شاد بودن
چگونه احساس تنهایی نکنیم ؟
ششمین مرحله سوگواری چیست؟ آیا این مراحل را درست فهمیده‌ایم؟
خودکارآمدی؛ چرا باید خودمان را باور داشته باشیم؟
طوری زندگی كن كه اسمت با جسمت زیر خاك نرود