دلیل علمی ناز کردن خانمها
صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را
که سر به کوه و بیابان تو دادهای ما را
یکی از جدیدترین تحقیقات که در فصلنامه European Journal of Personality منتشر شده است توانسته است بخشی از دلائل نازِ معشوق و اینکه دستیابی به او باید سخت باشد را توضیح دهد.
به نظر میرسد زنان از دوران اجداد باستانی تاکنون، به طور عمد به مردانی که به آنها اظهار علاقه میکردند روی خوش نشان نمیدادند تا بتوانند مردی که انرژی بیشتر برای خواستن و دست یابی به آنها نشان می دهند را از بقیه جدا سازند.
نویسنده این مقاله تحقیقی دکتر پیتر جانسون دستیار پروفسور دانشکده روانشناسی دانشگاه استرالیایی Western Sydney می گوید: « چون ارزش بیولوژیک زنان در مرحله جفت یابی بیشتر از مردان است زنان بیشتر از مردان از شیوه ناز کردن برای تشخیص جفت مناسب استفاده می کنند.» او در ضمن میافزاید « اما مردانی که تلاش میکنند دست نیافتنیتر باشند شانس جفت یابی و رابطه جنسیشان کمتر خواهد شد.»
تحقیق فوق که بر روی گروههای چند صد نفره از دانشجویان امریکایی صورت گرفته است شاید به خاطر شرائط مشخص زندگی دانشجویی، شاید تفاوتهایی با سایر گروههای سنی و اجتماعی پیدا کند ولی روند عمومی رفتارها و واکنشها میتواند از عمومیت نسبی برخوردار باشد.
در یکی از تحقیقات، محققین لیست بلند بالایی از ترفندهای رفتاری را در برابر ۵۰۰ دانشجوی دختر و پسر قرار می دهند تا از میان آتها، کلک مورد علاقه شان را مشخص کنند. در این سنجش، ادای « حس اعتماد زیاد داشتن» و « مشغول صحبت با دیگری هستم» بیشتر از بقیه مورد استفاده قرار گرفته است.
در مجموع، در این بخش از تحقیق، مشاهده شده است که زنان بیشتر از مردان از این ترفندهای رفتاری استفاده می کنند.
در تحقیق دیگر، از ۳۰۰ دانشجوی امریکایی خواسته شده است تا از درون لیست دلائلی که در حین جفت یابی در رفتار زوج ها برای گریز پا بودن بروز می کند دو مورد را دستچین کنند که از این میان « وانمود کردن به دستیابی سختتر، باعث خواستنیتر شدن فرد مزبور میشود» و « یافتن فردی که از تعهد بیشتری برخوردار است» توسط آنها برجسته شده است.
وقتی پای خرج کردن پول و گذراندن وقت و توجه برای دستیابی به یک جفت مورد علاقه به میان میآید یک گروه دیگر متشکل از ۴۲۵ دانشجوی امریکایی اذعان داشته اند که هر چقدر فرد مورد علاقهشان دست نیافتنیتر باشد میل بیشتری برای توجه و حتی صرف هزینه و وقت برای آنها ایجاد میشود.
به نظر میرسد زنان از دوران اجداد باستانی تاکنون، به طور عمد به مردانی که به آنها اظهار علاقه میکردند روی خوش نشان نمیدادند تا بتوانند مردی که انرژی بیشتر برای خواستن و دست یابی به آنها نشان می دهند را از بقیه جدا سازند.
نویسنده این مقاله تحقیقی دکتر پیتر جانسون دستیار پروفسور دانشکده روانشناسی دانشگاه استرالیایی Western Sydney می گوید: « چون ارزش بیولوژیک زنان در مرحله جفت یابی بیشتر از مردان است زنان بیشتر از مردان از شیوه ناز کردن برای تشخیص جفت مناسب استفاده می کنند.» او در ضمن میافزاید « اما مردانی که تلاش میکنند دست نیافتنیتر باشند شانس جفت یابی و رابطه جنسیشان کمتر خواهد شد.»
تحقیق فوق که بر روی گروههای چند صد نفره از دانشجویان امریکایی صورت گرفته است شاید به خاطر شرائط مشخص زندگی دانشجویی، شاید تفاوتهایی با سایر گروههای سنی و اجتماعی پیدا کند ولی روند عمومی رفتارها و واکنشها میتواند از عمومیت نسبی برخوردار باشد.
در یکی از تحقیقات، محققین لیست بلند بالایی از ترفندهای رفتاری را در برابر ۵۰۰ دانشجوی دختر و پسر قرار می دهند تا از میان آتها، کلک مورد علاقه شان را مشخص کنند. در این سنجش، ادای « حس اعتماد زیاد داشتن» و « مشغول صحبت با دیگری هستم» بیشتر از بقیه مورد استفاده قرار گرفته است.
در مجموع، در این بخش از تحقیق، مشاهده شده است که زنان بیشتر از مردان از این ترفندهای رفتاری استفاده می کنند.
در تحقیق دیگر، از ۳۰۰ دانشجوی امریکایی خواسته شده است تا از درون لیست دلائلی که در حین جفت یابی در رفتار زوج ها برای گریز پا بودن بروز می کند دو مورد را دستچین کنند که از این میان « وانمود کردن به دستیابی سختتر، باعث خواستنیتر شدن فرد مزبور میشود» و « یافتن فردی که از تعهد بیشتری برخوردار است» توسط آنها برجسته شده است.
وقتی پای خرج کردن پول و گذراندن وقت و توجه برای دستیابی به یک جفت مورد علاقه به میان میآید یک گروه دیگر متشکل از ۴۲۵ دانشجوی امریکایی اذعان داشته اند که هر چقدر فرد مورد علاقهشان دست نیافتنیتر باشد میل بیشتری برای توجه و حتی صرف هزینه و وقت برای آنها ایجاد میشود.
مرجع : هاي دكتر و پارسينه
