يکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰ - 17 Oct 2021
تاریخ انتشار :
جمعه ۱۵ مرداد ۱۴۰۰ / ۰۶:۲۷
کد مطلب: 54326
۳۰
۲
باشگاه تاب آوری

راهکارهای ده‌گانه APA برای تاب آوری کودکان و نوجوانان

مهسا عبدالهی
راهکارهای ده‌گانه APA برای تاب آوری کودکان و نوجوانان
1. برقراری ارتباط
به فرزند خود اهمیت تعامل و ارتباط با همسالان خود، از جمله مهارت همدلی و گوش دادن به دیگران را بیاموزید. با پیشنهاد ارتباط آنها با همسالان به صورت حضوری یا از طریق تلفن، چت های تصویری و پیامک ها، به کودکان کمک کنید تا ارتباط را تقویت کنند. ایجاد یک شبکه خانوادگی قوی نیز مهم است. ارتباط با دیگران حمایت اجتماعی را ایجاد می کند و تاب آوری را تقویت می کند.

2. کمک به دیگران
کودکانی که ممکن است احساس درماندگی کنند، می توانند با کمک به دیگران احساس قدرت کنند. فرزند خود را در کار داوطلبانه مناسب سن خود مشارکت دهید یا از او در انجام وظایفی که می تواند به آنها تسلط داشته باشد، کمک بخواهید. در مدرسه، با کودکان در مورد راه هایی که می توانند به دیگران در کلاس خود یا کلاسهای دیگرکمک کنند، هم فکری داشته باشید.

3. تنظیم یک برنامه روزانه
رعایت یک روال عادی می تواند برای کودکان آرامش بخش باشد، به ویژه کودکان کوچکتر که مشتاق داشتن برنامه در زندگی خود هستند. با کودک خود کار کنید تا یک روال معمول ایجاد کنید و زمان هایی را که برای کار و بازی در مدرسه است مشخص کنید. به ویژه در مواقع ناراحتی یا تحول، ممکن است لازم باشد با برخی از کارهای معمول انعطاف پذیر باشید. در عین حال، حفظ برنامه ها و ثبات مهم است.

4. استراحت
در حالی که برخی اضطراب ها می توانند ما را برای انجام اقدامات مثبت ترغیب کنند، لازم است همه احساسات را هم تأیید کنیم. به فرزند خود بیاموزید که چگونه بر چیزی که می تواند کنترل یا روی آن عمل کند، تمرکز داشته باشد. با به چالش کشیدن تفکر غیرواقعی از آنها بخواهید احتمال بدترین حالت یک اتفاق و آنچه ممکن است به دوستی که این نگرانی ها را دارد، بگویند را بررسی کنند. آگاه باشید که کودک شما در معرض چه چیزهای احتمالا نگران کننده ای ،چه از طریق اخبار، چه از طریق اینترنت و چه از طریق مکالمات شنیده شده قرار دارد. اگرچه مدارس از نظر عملکرد مسئول یا ملزم به ارائه آموزش های خاص هستند،در روزهای مدرسه زمانی بدون برنامه برای ایجاد خلاقیت در کودکان ایجاد کنید.

5. آموزش خودمراقبتی
به فرزند خود اهمیت مراقبت اولیه از خود را بیاموزید. این آموزش ممکن است زمان بیشتری را برای تغذیه مناسب، ورزش و خواب کافی ایجاد کند. اطمینان حاصل کنید که فرزند شما برای تفریح وقت دارد و در فعالیتهایی که از آنها لذت می برد شرکت کند. مراقبت از خود و حتی تفریح به کودکان کمک می کند تا تعادل خود را حفظ کرده و با زمان های استرس زا بهتر کنار بیایند.

6. حرکت به سمت اهداف خود
به فرزند خود بیاموزید که اهداف منطقی تعیین کند و به او کمک کنید تا گام به گام به سمت آنها حرکت کند. تعیین اهداف به کودکان کمک می کند تا روی یک کار خاص تمرکز کنند و می تواند به ایجاد انعطاف پذیری برای پیشروی در مواجهه با چالش ها کمک کند. در مدرسه، تکالیف بزرگ را به اهداف کوچک و قابل دستیابی برای کودکان کوچکتر تقسیم کنید، و برای کودکان بزرگتر، موفقیت هایی را که در راه رسیدن به اهداف بزرگتر وجود دارد، تصدیق کنید.

7. پرورش یک دیدگاه مثبت نسبت به خود
به فرزند خود کمک کنید تا راه هایی را که در گذشته به واسطه آنها سختی ها را با موفقیت پشت سر گذاشته است به خاطر بسپارد و به او کمک کنید تا بفهمد که این چالش های گذشته به ایجاد قدرت برای کنار آمدن با چالش های آینده کمک می کند. به فرزند خود کمک کنید تا یاد بگیرد برای حل مشکلات و تصمیم گیری مناسب به خود اعتماد کند. در مدرسه، به کودکان کمک کنید تا ببینند که دستاوردهای فردی آنها چگونه به رفاه کل کلاس کمک می کند.

8.داشتن دیدگاه شخصی و چشم انداز امیدوارکننده
حتی زمانی که فرزند شما با رویدادهای بسیار دردناک روبرو است، به او کمک کنید تا درزمینه وسیع تری به وضعیت نگاه کند و چشم انداز بلند مدتی داشته باشد. اگرچه ممکن است فرزند شما آنقدر کوچک باشد که نتواند به تنهایی نگاهی بلندمدت را در نظر بگیرد، اما به او کمک کنید تا ببیند آینده ای فراتر از وضعیت فعلی وجود دارد که می تواند خوب باشد. یک چشم انداز خوش بینانه و مثبت می تواند کودکان را قادر سازد تا چیزهای خوب زندگی را ببینند و حتی در سخت ترین مواقع به راه خود ادامه دهند. در مدرسه، از تاریخ استفاده کنید تا نشان دهید زندگی پس از وقایع بد پیش می رود و بدترین چیزها مشخص و موقتی هستند.

9.جستجوی فرصت هایی برای خودیابی
مواقع سخت اغلب زمانی است که کودکان بیشترین اطلاعات را درباره خود می آموزند. به فرزند خود کمک کنید تا ببیند چگونه هر آنچه که با آن روبرو است می تواند به او بیاموزد "من از چه چیزی ساخته شده ام".در مدرسه، بحث های اصلی را در مورد آنچه هر دانش آموز پس از مواجهه با شرایط سخت آموخته است، در نظر بگیرید.

10. پذیرش تغییر
تغییرات اغلب می تواند برای کودکان و نوجوانان ترسناک باشد. به فرزند خود کمک کنید تا متوجه شود که تغییر جزئی از زندگی است و اهداف جدید می تواند جایگزین اهدافی شود که دست نیافتنی شده اند. مهم است که آنچه را که خوب پیش می رود بررسی کنیم و برای آنچه که خوب پیش نمی رود برنامه ای برای عمل داشته باشیم. در مدرسه، به نحوه تغییر دانش آموزان با افزایش سطوح پایه اشاره کنید و نحوه تأثیر آن بر دانش آموزان را مورد بحث قرار دهید.
 

*مهسا عبدالهی، مترجم و پژوهشگر
منبع: انجمن روانشناسی امریکا
نام شما

آدرس ايميل شما
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود
  • نظرات پس از تأیید مدير حداكثر ظرف 24 ساعت آينده منتشر می‌شود

رویا
Iran, Islamic Republic of
بسیار راهکارهای مناسبی ارائه شده. ممنون از مطالب مفید شما
Iran, Islamic Republic of
بسیار عالی، سپاس
تاثير وابستگی و دلبستگی دركودكی
چگونه با اختلالات خُلقی ناشی از تغییر فصل کنار بیاییم؟
با این ۲۰ نکته بی‌نظیر خود را جوان نگه دارید!
جوان ۳۰ساله‌ای که پدر ۴۰فرزند است!
به من نگوئید روانی/ چگونه با بیماران روحی رفتار کنیم؟
راه حل پرخوری چیست؟
غلظت کورتیزول در موی سر معیار سنجش استرس
طلاق گرفته بودند اما همچنان عکس عاشقانه می‌گذاشتند!
واکنش سازمان نظام روانشناسی به ارائه خدمات روانشناسی توسط اسنپ | غیرقانونی است
ترس از حیوانات، هیولای ترسناک ذهن کودکان
درمان درد مزمن با مداخلات روانشناسی
ویژگی که باور نمی‌کنید، آن را به ارث برده باشید
شايد شخصي آنقدر ميل به درك شدن دارد، ميل به دوست داشته شدن ندارد