شنبه ۲۹ ارديبهشت ۱۴۰۳ - 18 May 2024
تاریخ انتشار :
يکشنبه ۱۶ ارديبهشت ۱۴۰۳ / ۱۲:۰۱
کد مطلب: 64301
۱

تاب‌آوری شما چقدر است؟

روانشناسی آوان
تاب‌آوری شما چقدر است؟
جورج بونانو (George Bonanno)، یکی از محققان برجسته در زمینه تاب آوری، تاب‌آوری را توانایی حفظ سطوح نسبتاً پایدار و سالم عملکرد روانی و فیزیکی در مواجهه با ناملایمات تعریف می کند. او می‌گوید که افراد تاب‌آور ممکن است از یک باخت یا رویدادی بسیار دشوار ناراحت باشند، اما ناراحتی آنها کوتاه‌مدت است و پس از چند روز یا چند هفته می‌توانند به عملکرد معمول خود بازگردند.

او می‌گوید: «بسیاری از مردم در مقطعی از زندگی‌شان در معرض از دست دادن یا رویدادهای بالقوه آسیب‌زا هستند و با این حال همچنان تجربیات عاطفی مثبتی دارند و تنها اختلالات جزئی و گذرا در توانایی عملکرد خود نشان می‌دهند.

متأسفانه، از آنجایی که بسیاری از دانش روان‌شناسی در مورد نحوه مواجهه افراد با فقدان یا آسیب‌های روحی از سوی افرادی است که به دنبال درمان بوده‌اند، نظریه‌پردازان اغلب تاب‌آوری را نادر یا آسیب‌شناسانه می‌دانند.

بونانو می‌گوید که در میان بزرگسالان، تنها 10 تا 15 درصد از افراد سوگوار دچار ناراحتی مزمن یا اندوه طولانی‌مدت پس از فقدان می‌شوند. این رقم بسیار کمتر از آن چیزی است که ما انتظار داریم!

او برخی از افراد را «سرسخت» توصیف می‌کند، یعنی می‌توانند در برابر حوادث سخت مقاومت کنند و ادامه دهند. در حالی که او عمدتاً بزرگسالان را مطالعه کرده است، شاید بتوانیم در مورد نوجوانان و کودکان نیز به این موضوع فکر کنیم.

بونانو می‌گوید افرادی که به نظر سرسخت به نظر می‌رسند معمولاً متعهد به یافتن هدف معنادار در زندگی هستند، که این باور را دارند که می‌توان بر محیط اطراف خود و نتیجه رویدادها تأثیر گذاشت و همچنین این باور را دارند که می‌توان از هر دو جنبه مثبت و مثبت یاد گرفت و رشد کرد. او همچنین می‌گوید، افرادی که سرسخت هستند احتمالاً اعتماد به نفس بیشتری دارند و می‌توانند از استراتژی‌های مقابله فعال و همچنین حمایت اجتماعی افراد اطراف خود استفاده کنند.

یکی دیگر از ویژگی‌هایی که در بین افرادی که ثابت می‌کنند تاب‌آوری بالایی دارند یا انعطاف‌پذیر هستند یافت می‌شود، ویژگی خودسازی است. جالب اینجاست افرادی که در مورد خودشان تفکر مثبتی دارند و شاید حتی ویژگی های مثبت خود را اغراق می‌کنند، اغلب در شرایط سخت بهتر عمل می کنند. مشخص شده است که این امر به ویژه پس از فقدان شدید صادق است.

تحقیقات بر روی افرادی که در 11 سپتامبر در شهر نیویورک در نزدیکی مرکز تجارت جهانی بودند و همچنین بر غیرنظامیان بوسنیایی که پس از جنگ داخلی بالکان در سارایوو زندگی می کردند، انجام شده است. در هر دو مورد، افرادی که در مقیاس خودافزایشی بالا بودند، توسط متخصصان سلامت روان به‌عنوان سازگارتر از افرادی که به احتمال زیاد درگیر خودسازی نیستند، رتبه‌بندی شدند.

افرادی که ممکن است برخی از ما آن‌ها را بیش از حد با اعتماد به نفس بدانیم، ممکن است گاهی اوقات آزاردهنده باشند، اما معلوم می‌شود که این ویژگی می‌تواند فوایدی برای مقابله با ناملایمات داشته باشد!

سایر محققان دریافته‌اند که برخی از ویژگی‌های از قبل موجود به افراد کمک می‌کند تا در شرایط ناملایم رفتاری معمول داشته باشند. به عنوان مثال، یک مطالعه انجام شده در طول همه‌گیری نشان داد افرادی که احساس می‌کنند می‌توانند بر دیگران و محیط خود تأثیر بگذارند (خودکارآمدی)، احتمال بیشتری دارد که پس از یک فقدان قابل توجه به عملکرد طبیعی خود بازگردند. این تیم نتایج مطالعه خود را خلاصه کرد و گفت که درجه بالای خودکارآمدی به عنوان یک عامل محافظتی در برابر افسردگی و اندوه در میان افراد داغدیده ای که عزیزان خود را به دلیل کووید از دست داده اند، عمل می کند.

در بررسی ادبیات حرفه‌ای در این زمینه، محقق دیگری دریافت افرادی که دارای ویژگی‌هایی هستند که به آنها صراحت گفته می‌شود، تمایل به پذیرش تجربیات جدید دارند، از ناامیدی‌ها کمتر عصبی می‌شوند، به خود ایمان دارند و موفق هستند.

به طور مشابه، افرادی که منعطف هستند، افرادی که دارای ویژگی های وظیفه شناسی هستند، کسانی که توانایی های خود را به کار می گیرند و محدودیت های خود را تشخیص می دهند و کسانی که اهداف واقع بینانه تعیین می کنند، همگی توانایی افزایش یافته برای استقامت و پایداری در موقعیت های چالش برانگیز دارند.

در یک مطالعه جالب بر روی کودکان و نوجوانان، مشخص شد کسانی که تمایل به نشخوار فکری و تأمل در تجربیات خود دارند، در مواجهه با یک رویداد نامطلوب، هم به طور منفی و هم به طور مثبت تحت تأثیر این تمایل قرار می گیرند. همانطور که مشخص است، در حالی که نشخوار فکری در مورد رویدادهای منفی می تواند منجر به افسردگی شود، همچنین می تواند پردازش، یکپارچگی و معنا بخشیدن به رویدادهای منفی را که برای ما اتفاق می افتد تسهیل کند.

یکی از آخرین راه هایی که افرادی که به نظر می رسد انعطاف پذیر هستند برای کنار آمدن با ناملایمات مشاهده می شود، استفاده از احساسات مثبت و خنده است. اغلب استفاده از احساسات مثبت پس از از دست دادن و سایر تجربیات دشوار به عنوان نشانه ای از سطح ناسالم انکار دیده می شود. با این حال، در سال‌های اخیر، تحقیقات نشان داده است که احساسات مثبت می‌توانند سطوح پریشانی را پس از رویدادهای دشوار کاهش دهند و تصور می‌شود که لزوماً استفاده از آنها ناسالم تلقی نمی‌شود.

به نظر می رسد فرهنگ هایی که سنت جوک و داستان های خنده دار در مورد متوفی را در مراسم تشییع جنازه می گویند، سال ها قبل برای دانشمندان علوم اجتماعی اتفاق مهمی بوده است!

از دست دادن و قرار گرفتن در معرض رویدادهای دشوار ممکن است بسیار دردناک باشد، ممکن است دشوار باشد و همچنین بهبودی ممکن است طولانی باشد. اما راه‌هایی برای مقابله وجود دارد و بسیاری از افراد (در واقع اکثر افراد) در مواجهه با ضرر و حوادث ناگوار انعطاف‌پذیر هستند.
 
مرجع : آوان
نام شما

آدرس ايميل شما
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود
  • نظرات پس از تأیید مدير حداكثر ظرف 24 ساعت آينده منتشر می‌شود

نظریه ویگوتسکی به زبان ساده
۷ شبهه غیرواقعی درباره تعطیلی پنجشنبه ها و پاسخ صحیح به آن
سوگ بعد از سقط و غمی‌ بی‌پایان
نقش تمایز یافتگی در رضایت زناشویی
مشکلات بلوغ در پسران
پرتناقض‌ترین سن کودک کدام است؟
تاثیر مخرب تجربه آزار در دوران کودکی بر سلامت روان
اینفلوئنسرهای نوجوان چگونه بر کودکان تاثیر روانی می گذارند؟
بعضی دفترخانه‌ها با دریافت پول بیشتر،صیغه عقد را برای پسر معتاد جاری می‌کنند!
چرا فنلاند «شادترین مردم جهان» را دارد؟
علت پرحرفی کودکان؛ چطور رفتار کنیم؟
چرا در دیدارهای خانوادگی عصبی هستیم؟
انسانهاي شاد دنياي درونشان را ميسازند، انسانهاي غمگين دنياي بيرونشان را سرزنش ميكنند.