معاشرت و ارتباطات اجتماعی؛ نسخهای برای پیری سالمتر مغز
به گزارش مدیسن نت، محققان گزارش دادند که فعالیتهایی مانند گردهماییهای تفریحی یا رفتن به سینما میتواند بهترین داروی حمایتی برای عملکرد مغز باشد.
سطوح بالاتر تعامل اجتماعی با کُندتر شدن پیری مغز و شناخت بهتر در بین بیش از ۶۰۰۰ سالمند مرتبط بود.
شرکتکنندگان فرمی را پر کردند که مشارکت در ۹ نوع فعالیت اجتماعی را ارزیابی میکرد، از جمله: آیا آنها ازدواج کرده بودند، با دیگران زندگی میکردند، رانندگی میکردند، برای سرگرمی بیرون میرفتند، در باشگاهها یا کلاسها شرکت میکردند، در مراسم مذهبی شرکت میکردند، به دیدار خانواده و دوستان میرفتند، برای دریافت حقوق کار میکردند یا کار داوطلبانه انجام میدادند.
محققان دریافتند سالمندانی که زندگی اجتماعی فعالتری دارند، حافظه بهتری دارند و توانایی بیشتری در تفکر، سازماندهی و برنامهریزی دارند.
هرچه بیشتر در تعاملات اجتماعی شرکت کنند، از مزایای شناختی بیشتری بهرهمند میشوند.
دکتر «سینتیا فلیکس»، محقق ارشد و دانشیار فوق دکترا در روانپزشکی و طب سالمندان در دانشگاه پیتسبورگ در پنسیلوانیا، در یک بیانیه خبری گفت: «با پیوند دادن رفتارهای اجتماعی قابل اندازهگیری به سیستمهای خاص مغز و سلامت شناختی بلندمدت، این کار پایه بیولوژیکی برای تجویز معاشرت اجتماعی فراهم میکند.»
فلیکس گفت: «این مطالعه به پزشکان و جوامع کمک میکند تا فعالیتهای اجتماعی هدفمند را به عنوان بخشی از سالمندی سالم و پیشگیری از زوال عقل توصیه کنند.»
سطوح بالاتر تعامل اجتماعی با کُندتر شدن پیری مغز و شناخت بهتر در بین بیش از ۶۰۰۰ سالمند مرتبط بود.
شرکتکنندگان فرمی را پر کردند که مشارکت در ۹ نوع فعالیت اجتماعی را ارزیابی میکرد، از جمله: آیا آنها ازدواج کرده بودند، با دیگران زندگی میکردند، رانندگی میکردند، برای سرگرمی بیرون میرفتند، در باشگاهها یا کلاسها شرکت میکردند، در مراسم مذهبی شرکت میکردند، به دیدار خانواده و دوستان میرفتند، برای دریافت حقوق کار میکردند یا کار داوطلبانه انجام میدادند.
محققان دریافتند سالمندانی که زندگی اجتماعی فعالتری دارند، حافظه بهتری دارند و توانایی بیشتری در تفکر، سازماندهی و برنامهریزی دارند.
هرچه بیشتر در تعاملات اجتماعی شرکت کنند، از مزایای شناختی بیشتری بهرهمند میشوند.
دکتر «سینتیا فلیکس»، محقق ارشد و دانشیار فوق دکترا در روانپزشکی و طب سالمندان در دانشگاه پیتسبورگ در پنسیلوانیا، در یک بیانیه خبری گفت: «با پیوند دادن رفتارهای اجتماعی قابل اندازهگیری به سیستمهای خاص مغز و سلامت شناختی بلندمدت، این کار پایه بیولوژیکی برای تجویز معاشرت اجتماعی فراهم میکند.»
فلیکس گفت: «این مطالعه به پزشکان و جوامع کمک میکند تا فعالیتهای اجتماعی هدفمند را به عنوان بخشی از سالمندی سالم و پیشگیری از زوال عقل توصیه کنند.»
